12 april 2003
Eens in de zoveel tijd heb ik een nauwelijks te onderdrukken behoefte om te vertrekken. Gewoon weg te gaan, de deur achter mij dicht te slaan en voorlopig niet meer terug te komen. Gewoon weg, hoeft niet perse ver weg. Belgie kan soms heel exotisch aan doen (als is het maar omdat je er altijd verdwaald), maar liever zuidelijk europa, noord-afrika en daar de woestijn in. Of India, ook hoog op het lijstje. Verdrinken in NY, mag ook. Military- of renpaarden trainen in Australie past tevens geheel in mijn dagdromen. Je geheel verliezen in een onbekend land en ergens weer tegenkomen. Onzichtbaar zijn, kunnen verschijnen en weer verdwijnen. Van belang is niet waar je vandaan komt of heen gaat, maar waar je nu staat. Observeren en genieten van al die dingen die anders zijn en toch ook weer hetzelfde is.
Vanmiddag weer: Reed in de BMW. Keiharde oude Blues uit de boxen. En de Duitse Autobahn ontvouwde zich voor me.........................Hallo Italie! Dag Aerdt!
Mark — 13 april 2003
Mag ik mee ontsnappen, verschijnen, verdwijnen en niet meer terug komen.
ErHa — 13 april 2003
Ik ook! Ik ook!
Reacties zijn gesloten.
