30 december 2004
Ergens afgelopen week heeft mijn linkerpols een optater gekregen. Geeen idee wat, maar ik verdenk een stoeipartij op kamp ervan dat hij de oorzaak was. Nou heb ik van mijn ouders geleerd om niet kleinzerig te zijn, dus gaat Mark gewoon door met kampen en werken. Als het wat erger wordt, komt mijn eigenwijsheid even om de hoek kijken. Zeker als je een medelogster beloofd hebt te komen klussen. Helaas voor mij en Liesette, heb ik 15 minuten geleden moeten toegeven aan mijn pols. En heb ik deze in het drukverband gelegd. Mooi gefixeerd, blijft deze nu op zijn plek zitten. Geen pijnlijke bewegingen meer, alleen is typen wat lastiger geworden. Toch nog best lastig om met 1 hand je andere hand in het drukverband te leggen. Maar met wat mederwerking van mijn benen en tanden toch een heel eind gekomen. Weliswaar is het geen mooi 'visgraatje', maat het zit tenminste. Waarom eigenlijk dit volledig onzinnige verhaaltje. Geen idee, ik moest even mijn frustratie uiten op een voor alle partijen verstandige manier.
Geen reacties.
Reacties zijn gesloten.
