15 april 2003
Afgelopen weken hadden de eerste zonnestralen geen impact op mij, somberheid en gezeur waren troef. Maar nu kan ook ik de lente niet meer negeren en ben ik zelfs vrolijk. Ernstig vrolijk. Heb voor mijzelf besloten om nog een jaartje mijn tanden op elkaar te zetten en dat klote papiertje te halen en dan maar eens een tijdje te verdwalen in de wereld. Kijken welke weg ik ga vinden.
Latere zorg, of dagdromen. Vandaag vaardigheidstrainingen voor ondernemers gehad, erg leuk! Over je manier van leidinggeven (neem the lead, helder, doch tikje (te) assertief), conflicthantering, solliciteren etc ect. Lekker buiten allerlei 'spellen' gedaan (je ziet die managers al op skippyballen over de veluwe stuiteren). Soms is de uni best leuk!
Het drong gister weer eens ten volle door: Je bent zelf verantwoordelijk voor je leven. Anderen kunnen je pijn doen en ellende veroorzaken in jouw, maar dan heb JIJ nog altijd de keuze hoe je daar mee omgaat en wat je ermee gaat doen.
Het heeft weinig zin je te spiegelen aan anderen, de wereld is divers en tegelijkertijd massaal. De enige weg die juist is, is de richting die je hart, je gevoel aangeeft. Niets meer en niets minder.
God, wat een wijze woorden. Tijd voor een rose, terras & de laatste zonnestralen van vandaag.
Mark — 15 april 2003
Mooi stukje uit Yoep, maarre je hebt toch niet echt op zo'n skippybal rondgestuiterd met 15 andere mensen?
liesette — 16 april 2003
lieve schat, wat denk je nou zelf?
Mark — 16 april 2003
Ik hoop van niet, maar ik heb gekkere dingen meegemaakt. Maar om de vrede te bewaren, nee ;)
Reacties zijn gesloten.
