10 juni 2003
Een vriendin van A. is vorige week getrouwd. Met iemand die ze via internet leerde kennen, 13 maanden eerder. Ik was heel verbaasd toen dat nieuws mijn ter gehore kwam, aangezien zij zolang ik haar kende al vrijgezel was. Maar het triggerde vooral mijn nieuwsgierigheid. Blijkbaar heeft het etiket 'single' zich, dankzij Bridget Jones, van (bijna?) alle negatieve lading ontdaan en is er sindsdien een enorme markt ontstaan voor de single mens. En blijkbaar zijn het niet alleen suffe lui die aan internetdating doen, maar hippe vrouwen en interessante mannen. Misschien wist de hele wereld dit al, maar ik ben lichtelijk verbaasd.
Met een wat 'stiekemig-gevoel' link ik wat rond via single.pagina. Luisterend of ik W. niet hoor binnen komen, want als hij me hierop betrapt wordt ik zeker hard uitgelachen. Ik vind het fascinerend, deze nieuwe manier van 'jacht'. Als ik vervolgens het bestand mannen bekijk zijn het (bijna) stuk voor stuk leuke, jonge mannen met een goede baan. Of zouden ze allemaal liegen? Wie controleert dat eigenlijk?
Ik twijfel of ik ergens ga inloggen. Zit ik wel werkelijk op een leuke vent te wachten? Zou het niet veel leuker zijn als ik 'Hem' gewoon spontaan tegen het lijf loop? In hoeverre doen ze zich beter, of nog erger, anders voor dan ze werkelijk zijn? Wat moet ik met oninteressante mannen aan? Aan de andere kant, hoe vaak ben ik afgelopen jaar verliefd geweest?(1x) En wat heb ik te verliezen? (niets)
En toch, aan mijn idee van internetdaten kleven beelden van gefrustreerde dertigers, uitgezakten huisvrouwen en vreemdgaande mannen.
Ik klik de site weg en hou het (voorlopig?) voor gezien.
marije — 10 juni 2003
Nee Lieset doe het niet!!! Je bent toch geen uitgezakte huisvrouw? Je komt echt wel een leuke vent tegen. Ik vind dat internetdating een uitkomst is als je echt niet langer zonder relatie kunt of als je om een of andere reden niet zo vaak in een kroeg oid komt. Als je gaat internetdaten ga je zo op zoek en zoeken naar liefde is volgens mij niet goed. Al heb ik makkelijk praten als niet single zijnde he. Maar iedereen moet het zelf weten en het is natuurlijk wel spannend om in te loggen en te kijken waar het schip strand. Maar als jij straks hand in hand loopt met je internetdate ga ik wel even lachen hoor ;-)
Gooly — 10 juni 2003
Liesette, laat me je iets opbiechten: ik heb aan internet dating gedaan. Dat was fun, erg veel plezier gehad, maar ik ben nog nooit van mijn leven verliefd geworden op een internet date. Op een of andere manier vallen ze altijd een beetje tegen. Op een of andere manier denk je bij de eertse irl ontmoeting: "Leuk, maar niet wat ik had gehoopt" Dan wordt het evengoed nog een leuke avond, maar niet meer dan dat. Ik was dan ook erg verbaasd te lezen dat het daadwerkelijk tot een huwelijk heeft kunnen komen. Ik heb geleerd dat internet dating toch een beetje de bouqettereeks van dit millenium is. Het enige verschil is dat men dokter Robert nu echt kan ontmoeten en kan ontdekken dat hij enorm uit zijn bek stinkt. Zoek je fun? zeker internet daten. Zoek je die ene? zet die computer eens uit en kijk eens beter om je heen ;)
Elmer — 11 juni 2003
Als mij iets niet leuk lijkt, is het wel fun. "Ik heb geleerd dat internet dating toch een beetje de bouqettereeks van dit millenium is. Het enige verschil is dat men dokter Robert nu echt kan ontmoeten en kan ontdekken dat hij enorm uit zijn bek stinkt." Fraaie frase! Die bewaar ik ;-) Ow en waarom internetdaten niet werkt: je denkt allebei van elkaar: 'jee wat een desperate, dat hij/zij zich verlaagt tot internetdaten!'
Reacties zijn gesloten.
