8 juli 2003
Vandaag was ik dus bij mijn ouders, aangezien ik de komende paar weken druk ben met de 4-daagse en een aantal kampen zie ik ze een tijdje niet, en ik wilde ze toch nog wel even spreken. Toen ik afgelopen week belde of dat uit kwam, kreeg ik meteen een wedervraag of ik niet meteen 'even' de computer kon nakijken. Even ter informatie, mijn moeder weet het Patiance-icoontje te vinden, mijn vader gebruikt alleen Word en Excell, en mijn zusjes... Tja, die zijn een geval apart, afgezien van de verslagen voor school, downloaden ze de meest vage zooi op de computer, die dat niet heel erg leuk vind en daardoor ook wat minder soepel gaat werken.
Ben vanmiddag om 12 uur begonnen. Aangezien de pII 333, nog maar 32 MB Ram had, wilde ik dat eerst een beetje opfokken. Dat heb ik geweten. 6 rondjes rond het dorp, aangezien alles opgebroken was, 2 plaatselijke computerboeren van binnen gezien, en er ook 3 keer geweest. Wat bleek, het moederbord pakte een bepaald soort geheugen niet. Maar om 14:00 uur zat dat erin en werkte. Tijd om de boel plat te gooien. Een goeie ouwe "format c:" doet wonderen. En binnen 5 minuten was het hele zaakje verdwenen en kon de wederopbouw beginnen. Lang leve windows! Na ongeveer 50 keer cdtjes gewisseld te hebben (om van 'opnieuw opstarten' nog maar te zwijgen) en 3 uur verder deed bijna alles het weer. En neem van mij aan dat is op mijn ouders pc snel. Het enige wat nog moest gebeuren was de modem werkend te krijgen en het internetaccountje weer aanmaken. Leuk, zo gebeurt denkje. Het was inmiddels 17:00 uur. Nadat ik de pc-kast 3 keer uit elkaar had geschroeft, herkende dat ding eindelijk de modem weer. Maar toen moest het stuurprogramma nog gevonden worden. Uiteraard deed de installatie cd het niet, maar na 1,5 uur werk was de modem dan toch geïnstalleerd. Het enige wat nog restte was het internet-accountje. Inmiddels was mijn papa weer thuis van zijn werk en vroeg ik hem waar de account-gegevens lagen. Maar helaas de papieren waren zoek. Lang verhaal kort maken. Na lang zoeken, 2 keer van inbelnummer wisselen en nog eens 5 keer opnieuw aanmelden deed alles net weer, het was inmiddels 21 uur en om 21:38 had ik weer de trein richting mijn eigen kamer.
Patrick — 9 juli 2003
Leuk he, PC's. Je denkt dat ze alles voor jou doen, maar in de praktijk moet je eerst veel voor hun doen. Overigens wat dat geheugen betreft, Compaq beweert dat hun pc's alleen hun geheugen (erg duur) kan gebruiken. Totdat je het een keer probeert met simpel goedkoop geheugen. Werkt dus wel :-S
Mark — 9 juli 2003
Gelukkig hebben mijn ouders geen Comprak, want dat is helemaal hopeloos :-S
Neneh — 11 juli 2003
Wat zullen ze trots op je zijn :-)) Wat een verhaal ................
Reacties zijn gesloten.
