31 juli 2003
Bijna vergeten. Voor mijn vorige kamp een stukje geschreven over mijn verlangen om op de heide te gaan T'ai Chi-en. Nou dat is gelukt!! Er was een hele mooie heuvel midden op de heide, die me vorig jaar al goed was bevallen, omdat het een erg mooie plek is en het je een heel prettig gevoel gaf. Ik kwam er op maandagavond achter dat het een "krachtpunt" is. O.a. omdat het een kruising is van verschillende aardlijnen. Wat me verteld werd door 2 hele mooie mensen. Totaal onbekend, maar een geweldig gesprek mee gevoerd op diezelfde heuvel.
De dag erop kreeg ik even de kans om op die berg de T'ai Chi vorm te lopen. Stok niet bij me maar wel de handvorm kunnen doen. Kort samengevat, een geweldige ervaring! Ondanks dat ik maar een klein half uurtje de tijd had, toch heerlijk kunnen ontspannen, op kunnen laden en kunnen genieten van alle bewegingen. En geweldig om te ervaren hoe krachtig sommige plekken kunnen zijn en wat voor een uitwerking dat kan hebben op je lichaam en geest.
Nu hopen dat ik volgende week nog tijd vind om op het strand te T'ai Chi-en. Maar ik denk dat, als ik mijn medestafleden even lief aankijk, er vast wel ergens tijd te maken is.
karin — 31 juli 2003
Tai Chi-en? ....op een veldje? Alleen? Als er dan toch onverhoopt mensen langs komen, denken zedan niet: die is hardstikke loonytune?
Mark — 31 juli 2003
@Karin, ehm ja sommige denken inderdaad dat je gestoord bent, anderen vinden het juist heel mooi, weer anderen blijven stil kijken, op afstand of dichtbij, nog weer anderen roepen alleen een stomme opmerking, en soms heels soms kent iemand het.
Reacties zijn gesloten.
