classic / modern

← terug

groot zijn
10 augustus 2003


Lang geleden dat ik een echt persoonlijk stukje op madeliefjes heb gezet, het moet er toch maar eens van komen.

Er is de laatste maanden veel gebeurd in mijn kleine leventje. Hard op weg om -voor mezelf- verantwoordelijkheden te kweken, serieuze dingen te doen, kortom: volwassen worden.

"Maar Rogier, dat was je toch al?"

Jawel, maar altijd maar een klein beetje. Door allerlei omstandigheden is het me steeds gelukt om te blijven freewheelen om de verantwoordelijkheden heen. Dat kan nu niet meer: Vaste baan, studie die nu toch echt eens af moet, en natuurlijk, binnenkort een eigen huis. gekocht! Dit is waarschijnlijk nog het ergste van allemaal.

bijna alles valt me tot nu toe mee aan het Avontuur Huis. De papierwinkel? valt mee! de hypotheek? helemaal niet zo moeilijk! vaste lasten berekenen? kom maar door! reacties van mensen? hartstikke positief! Er is maar één ding echt onzeker: Kunnen A. en ik het samen aan?

Natuurlijk hebben we veel gepraat. Natuurlijk geloven we in elkaar. Natuurlijk houden we van elkaar. Maar het is het enige waar ik geen handtekening onder kan zetten en zekerheid van kan hebben. Hoop dat het goed komt. Ik zal er m'n best voor doen. en dat is heel volwassen.





Ðulû — 10 augustus 2003

Ja das nog eens echt groot worden. Ik kan me de onzekerheid voorstellen. Juist in dit soort zekerheidssituaties steekt onzekerheid de kop op.


Ðulû weer — 10 augustus 2003

Het lijkt trouwens net alsof ik al de hele avond op deze site zit als ik zo snel reageer. Is niet hoor. Ik kom voor de tweede keer gewoon toevallig langs op m'n surfboard.


rogier alweer@dulu — 11 augustus 2003

Maakt niet uit hoor. Pak een luchtbed, poets je tanden, en blijf gezellig een nachtje bij madeliefjes.net logeren :) is nog goed voor de NedStat ook :p


liesett — 11 augustus 2003

Er komt een grote glimlach om mijn mond als ik terug denk aan die jongen met dat lange krullende haar die door de gangen van het Andreas loopt en ruitjes inschopt. In die zin, ja je bent echt volwassen geworden. Mooi!


judith — 11 augustus 2003

Ik ken het gevoel helemaal. Maar ik denk dat je niet te veel met je hoofd moet denken en meer naar je hart moet luisteren.





Reacties zijn gesloten.

logo