3 september 2003
Een tijdje terug schreef ik dat ik mijn kampherinneringen nog even voor mezelf hield. Komend weekend heb ik een reunie&evaluatie-weekend van 2 van de kampen. Dus ben ik maar vast begonnen een aantal fototjes door te kijken, maar vooral de schriftjes.
De schriftjes zijn ieder kamp weer geweldig. Je geeft ieder kind op kamp een schriftje. Hier mogen ze mee doen wat ze willen, dagboekje, schrijven enzo. Maar ze mogen ook bij elkaar wat in de schriftjes schrijven. Uiteraard hebben wij als staf ook een schriftje en schrijven we bij ieder kind ook wat in het schriftje. Het resultaat hiervan is, dat wij als staf eigenlijk standaard op de laatste avond met een stapel schriftjes voor onze neus zitten en de schade in moeten halen.
Toch zijn de schriftjes ieder jaar weer geweldig. Heerlijk om je ego een beetje omhoog te halen als je in een dipje zit, want je wordt eigenlijk alleen maar de hemel in geprezen. En soms, soms zit er iets anders tussen. Zo ook deze (heb er een foto van het jongetje bijgedaan).
Marleen — 3 september 2003
En daar moet je het mee doen... :-) Heerlijk he, die eerlijkheid van kinderen! ;-)
Hansje — 3 september 2003
Als je zoiets leest, dan groei je toch vanzelf?
Reacties zijn gesloten.
