22 oktober 2003
Soms heb je een stuk tekst geschreven voor op je weblog. Ben je er eigenlijk wel heel tevreden over. Lees je het nog even door. En kom je erachter dat het wel een mooi stukje tekst is, maar dat het wel heel erg persoonlijk is geworden. Je jezelf ook gaat afvragen of je het wel op het wereld wijde web wilt zetten, zodat iedereen het kan lezen.
Dat je eigenlijk heel blij bent dat je het geschreven hebt en het ook wil posten. Maar dat er iets is dat je tegenhoudt. Dat je niet alles zomaar van de hoge toren af kunt schreeuwen.
Dat eerdere ervaringen leren dat, dit weleens volledig verkeerd begrepen zou kunnen worden. Of dat mensen je volledig voor gek verklaren. Of misschien nog wel erger, dat mensen je voor gek verklaren en je te horen geven dat ze niet in datgene geloven, waar jij nu juist mee zit of mee bezig bent. Dat mensen zich volledig van je afwenden, om datgene wat jou bezighoudt. Om datgene wat een deel van je leven is.
En dat dit je nu ervan weerhoudt om bepaalde dingen op te schrijven. Niet dat je het niet zou willen, maar dat er iets in je achterhoofd zegt dat je het maar niet moet doen.
Het valt soms niet mee om een zwever te zijn. Zeker niet als je zweeft in onwetend gezelschap.
Liesette — 22 oktober 2003
Ik snap het wel, maar misschien wordt je juist wel verrast door de reacties. Want hoe ontwetend is ontwetend nu eenmaal?
Neneh — 22 oktober 2003
Ik heb zo vaak dat ik het uiteindelijk niet op mijn log zet! Maar mooi is het wel. Te persoonlijk ook. Familie die meeleest zou toch eens rare gedachten krijgen........ Nee, ik schrijf het wel, maar niet alles komt op het log.
Carolien — 22 oktober 2003
Alles komt ook bij mij niet op de log. Of een streng door mij zelf gecensureerde versie. Vaak ook helemaal niet. Het is gewoon een feit: alles is niet logbaar.
Marleen — 22 oktober 2003
Niet alles is inderdaad logbaar, soms vindt je uiteindelijk nog wel een vorm om het wel te loggen, soms niet. Maar zoals Liesette ook zegt: soms word je juist verrast door de reacties. Het is alleen allemaal zo onvoorspelbaar, helaas...
Gooly — 23 oktober 2003
Ik log meestal wel, maar ook ik heb mijn grenzen. Zonder uitdrukkelijke toestemming van derden die in zo'n logje voorkomen gaat het niet door, tenzij ik ze iets anoniems aan kan meten zonder het logje geweld aan te doen. En met sommige dingen heeft gewoon niet iedereen iets te maken. maar ik probeer die grens wel zo ver mogelijk te houden. Ik vind dat ik het af en toe griezelig moet vinden om iets te loggen. Wel met de billen bloot durven, wel iets te vertellen hebben :-) Net als Neneh schrijf ik trouwens wel zo'n beetje alles op, maar idd, niet alles komt op mijn log.
Reacties zijn gesloten.
