26 oktober 2003
Na het verjaardagen verhaal van een paar dagen geleden, wil ik u graag deelgenoot maken van een nieuw en vers verjaardag verhaal.
Het is op dit moment half zes, maar we doen nu met zijn allen net alsof het half 5 is. Ik wil u graag een stukje mee terug de tijd in nemen. 12 uur terug wel te verstaan, of is het 13 uur geleden?
Ik kreeg een smsje van een vriendin van me, met ongeveer de volgende inhoud: "Hoi Mark, ik was 2 maanden geleden jarig en geef vanavond mijn verjaardag, en ik zou het erg leuk vinden als je ook zou komen."
Uiteraard wil ik komen, dus nadat ik nog gauw naar de winkel was gerend voor een enigzins aanvaardbaar kado, gevonden op zaterdag middag, even voor sluitingstijd, in een saaie kleine Bruna, liep ik terug naar huis. Gauw wat gegeten en naar mn werk vertrokken voor 2,5 uur badmeesteren. Om vervolgens vol goede moed door te lopen naar de verjaardag.
Vriendin K. ken ik inmiddels iets minder dan een jaar, haar vrienden ken ik echter niet. Dus zo rond een uurtje of 10 belde ik daar aan en werd ik voorgeleid naar een kamer vol onbekende mensen.
Heb daar enkele uurtjes met totaal onbekende mensen geweldige gesprekken gevoerd, heerlijke muziek geluisterd met nog meer gesprekken. En zoals gewoonlijk kwam een klein vervelend karaktertrekje van mij naar boven, namelijk dat ik altijd als één van de laatste personen overblijf. Uiteraard onder het genot van fantastische gesprekken. Vervolgens in de hoek van een overheerlijke bank beland, en met vriendin K. en een mij volkomen andere onbekende vriendin van K. nog een film gekeken. Dit afgesloten met nog een klein gesprek, om uiteindelijk, stil nagenietend van een erg gezellige avond, te besluiten dat de wereld om kwart over 4 's nachts erg mooi en stil is en verder dat het een wel erg vage, maar geslaagde avond was.
Ðulû — 26 oktober 2003
Dat is zo leuk ja, vette gesprekken met vreemden. Helaas heb ik dat niet zo heel vaak meer...
Reacties zijn gesloten.
