3 november 2003
Zondagochtenden werken is nog niet zo 'n heel groot probleem. Je staat optijd op, kunt rustig ontbijten, genieten van een beetje zon en het is heerlijk rustig op straat. Afgezien van de kerkklokken, die je laten weten, dat het weer tijd is om hun met een bezoek te vereren.
Je loopt rustig naar je werk om half 10, nog het liedje neuriënd, dat de cdspeler je vlak voor je vertrek liet horen. Even voor je aankomst op je werk, hoor je je naam gillen, en vliegt een 16 jarige collega je over-enthousiast om de hals. Na de ochtendknuffel, loopt ze op haar sloffen terug naar haar huis.
Je loopt rustig verder en geniet nog even van de kleurenpracht van de herfst. Op het werk aan gekomen, het is inmiddels kwart voor 10, je grijpt je spullen en loopt richting het zwembad. Kleed je om, zet een paar sauna's aan, een stoombad, bubbelbaden, radio met meegenomen cd van thuis, en al genietend van de zondagochtend Jazz, vraag je je af of je klanten dit gaan waarderen.
10 uur. De lampen gaan aan, je opent de toegangsdeuren en de eerste 2 vaste klanten komen binnen. Je maak netjes een praatje, wenst ze een prettige zit in de sauna aan en begint aan je werk.
Het is 2 minuten over 10: "Knul, jij MOET voor mij het gat in het water hangen op de B-afstand!"
(Even voor uw informatie, 'het gat' is een zeil met een gat erin waar de diplomazwmmertjes doorheen moeten zwemmen.) Ik draai me om en kijk een mevrouw aan, die een gezicht trekt alsof ze net een citroen heeft doorgeslikt. Ik wens mevrouw een vriendelijke ochtend en zeg haar dat ik dat uiteraard voor haar kan regelen.
Ik loop naar het zeil toe, pak het van de kast, draai me om en zie dezelfde mevrouw een doodsduik maken in het ondiepe gedeelte. Ik gooi het zeil op de grond, sprint naar de mevrouw, die gelukkig boven komt en me erg verwaant aankijkt, een beetje verschrikt, maar wel erg verwaant. Ik vraag die mevrouw vriendelijk of alles goed met haar is, en zeg dat ik niet heel vervelend wil doen, maar dat ik haar "Vriendelijk wil verzoeken om alleen aan de andere kant van de drijflijn te duiken, aan deze kant van de lijn is het helaas te ontdiep, daar waar zij net gedoken heeft is het zelfs maar 1.15m"
"Ach knul, bemoei jij je met je eigen zaken!"
Het is inmiddels 4 minuten over 10.
Ðulû — 3 november 2003
Hm tweede verhaaltje waarvan ik denk, hm. Blijf je dan nog steeds aardig tegen die mensen? Als mensen zo onbeschoft doen dan, ja dan, ja weet ik niet, ik weet niet of ik het nog zou pikken. (Volgensmij zit ik in een 'ik kom voor mezelf op fase' de laatste dagen)
Reacties zijn gesloten.
