3 januari 2004
Zo'n heerlijke avond waar een professioneel piekeraar zoals ikzelf van kan genieten. Buiten is het koud. Binnen pruttelt de waterkoker en staat er een grote lege mok met een theezakje te wachten op zijn kokende inhoud. De muziek staat op Elvis Costello with Burt Bacharach, Painted from Memory. Ergens brandde een wierrookje en flikkeren een paar kaarsjes. En achter me staat een gitaar die af en toe de muziek en gedachtegangen onderbreekt.
Het nieuwe jaar is nu echt begonnen. We hebben oudjaarsnacht weer overleefd, was erg gezellig. Ook nieuwjaarsdag was gezellig en eindigde 's avonds laat op mijn eigen stekkie met een gitaar in de handen.
En vandaag is alles weer begonnen.
Maar wat is er begonnen? Wat heeft het nieuwe jaar voor me in petto? Wat verwacht ik van het nieuwe jaar? Voornemens doe ik niet aan. En eigenlijk heb ik ook geen grote verwachtingen. De vooruitzichten zijn ook niet dat er grote dingen gaan gebeuren. Eigenlijk ziet mijn nieuwe jaar er kaal uit. Een lange rechte weg zonder noemenswaardig uitzicht. Waarschijnlijk zijn er weer een hele lading obstakels waar ik tegenaan zal lopen. Zal ik wel weer meermalen verdwalen op mijn weg en tig bergen moeten beklimmen. Maar vooralsnog zie ik niets. Eigenlijk is het voor het eerst sinds jaren dat ik geen idee heb wat er het komend jaar staat te gebeuren. Geen verwachtingen, geen hoop, geen plannen, helemaal niets.
En dat laatste beangstigd me eigenlijk wel een beetje. Onwetendheid. Totale leegte en niet weten waar het heengaat. Heb er al een aantal Taoïstische theoriën overheen laten gaan. Wat andere filosofische gedachtegangen. En een enkele nuchtere kijk. Maar geen van allen weet me op dit moment een oplossing te geven.
Toch weer Taoïsme dus, 'Wu Wei': "Doen door niet te doen." Met andere woorden ik laat het wel op me afkomen.
Orangez — 3 januari 2004
Da's denk ik het beste. Ben hetzelfde van plan...
Reacties zijn gesloten.
