29 januari 2004
Vandaag is het Gedichtendag en Neneh vroeg om mijn mooiste gedicht te zoeken. Helaas staat mijn hoofd niet naar mijn mooiste gedicht. Of eigenlijk staat mijn hoofd helemaal niet naar gedichten.
Wel was ik vandaag even door mijn stapeltje kampschriftjes aan het bladeren. Dat zijn schriftjes die ik ieder kamp aan mijn deelnemers heb uitgedeeld. Iedereen kreeg er eentje, ook de staf. Daarmee mocht iedereen doen, wat hij/zij wilde. Dit resulteerde eigenlijk altijd in het uitwisselen van schriftjes en iedereen schreef bij iedereen wat in het schriftje. Resultaat is, een leuke herinnering aan je kamp en ze zijn altijd positief. M.a.w. als staf wordt je volledig de hemel in geprezen en als je even in een dipje zit zijn deze schriftjes een leuke oppepper.
In één van de schriftjes vond ik een gedichtje dat een meisje voor me had geschreven.
Ik vond het wel een leuke lieve bijdrage, zeker als je je bedenkt dat dit meisje toen 10 jaar oud was, pas een kleine 1,5 jaar in nederland was en al op deze manier met de nederlandse taal kon spelen. En wat is een gedicht eigenlijk meer dan spelen met taal...
Neneh — 29 januari 2004
Bedankt Mark, het is een onroerend mooie bijdrage.
Noud! — 29 januari 2004
Die tip onderaan, die had je wel nodig, niet?
Mark — 29 januari 2004
Echt wel ;)
Reacties zijn gesloten.
