14 februari 2004
“Kom laten we beginnen”, roept Senor Osso en grijpt enthousiast Arek rond de nek. Bam Mara, Martín en ik staan met open mond te kijken. Met dat Osso Arek grijpt, buigt de ander door, pakt de schouder van de man vast en met een soepele beweging hapt Senor Osso een mond vol zand naar binnen. Juffrouw Ada staat alleen maar met een grijns toe te kijken en zegt: “Ik had al met Madam Mariëtta gesproken en die wist me te vertellen dat je nogal vergevorderd bent in Judo.” Senor Osso staat quasi nonchalant op, klopt wat zand van zijn mantel af en roept: “Jullie snappen natuurlijk dat ik dit alleen maar deed om Arek de kans te geven zijn Judo kunsten te tonen. Als ik echt had gewild, was Arek degene geweest die stof mocht happen.” “Tuurlijk”, fluisterd Mara Arek en ons toe. En met zijn vieren volgen we stil lachend Juffrouw Ada die ons een kamer verder wijst.
Als ze de deur naar de kamer opent, zien we tegenover ons een beeld van een tovenaar die in lotushouding zit en de kamer inkijkt, terwijl een mantel langs de zijkant van zijn lichaam valt. Juffrouw Ada, legt haar handpalmen tegen elkaar en buigt een keer naar het beeld. “Dit is Heer Chan Lu, naast een groot filosoof en wijsgeer, was hij ook een grootmeester in de kunst van het magisch verweer. Ook wel Yung Ch’uan genoemd.” Ook ik maak uit respect een buiging voor het beeld en zie de rest hetzelfde doen. Als ik me weer opricht zie ik dat het beeld op een verhoging staat met aan de voet ervan een aantal stompkaarsen en wierrookhouders. Juffrouw Ada loopt er heen, knielt en steekt 6 wierrook stokjes aan, staat op en buigt nog een keer.
“Ga zitten”, zegt ze en wijst op de kussens die in een kring op de vloer liggen.
“Zoals jullie waarschijnlijk al weten, is voor een gezond lichaam een gezonde geest nodig. En voor een goede beheersing van je lichaam en kennis van Yung Ch’uan dient jullie geest ook getraind te worden. Daarom zullen we deze les wijden aan het tot rust brengen van jullie geest.”
“Neem alsjeblieft de Lotushouding aan Martín” Naast me klinkt gestommel. “Goed zo. Leg nu allen je handen op de knieën, daar hoeven jullie voorlopig nog niets mee. Recht nu je rug, dat zal in het begin wat ongemakkelijk aanvoelen, maar doordat jullie op een kussentje zitten, liggen jullie benen wat naar beneden, waardoor jullie stuitje en lendenwervel iets naar achter komen te liggen en hierdoor komt de rest van de rug vanzelf recht te staan. Ontspan nu jullie schouders en richt je kruin iets omhoog. Perfect.”
Madam Ada loopt rustig pratend in de kleine kring rond, we zitten met zijn vieren, Mara rechts van me, Martín links, en recht voor me zit Arek. Heer Osso heeft zich inmiddels in een hoek van de kamer teruggetrokken.
“Sluit nu jullie ogen en richt je aandacht naar binnen. Volg je ademhaling. Adem in door je neus en uit door de mond. De lucht komt via je neusgaten, neusholte, keel, en je luchtpijp in je longen. Deze vullen zich volledig met lucht en laten deze weer via je luchtpijp, keel en mond je lichaam verlaten. Adem rustig en niet te snel. Probeer ook met je buik te ademen. Voor nu geldt, als je inademt zet je buik uit, en adem je uit, trekt je buik weer in. Adem in, adem uit. Lucht in je longen, lucht uit je longen.
Mara houd je ogen gesloten alsjeblieft. Mark hou je rug recht, niet inzakken met dat lange lichaam van je.
Adem in en adem weer uit. Breng het ritme van je ademhaling omlaag. In .Uit .In .Uit. Goed zo. Visualiseer de luchtstroom, voel de luchtstroom. In en weer uit. Longen lopen vol, halen het zuurstof uit de lucht en blazen de lucht weer uit.
Juist ja. Adem in, adem uit.” In de verte hoor ik Senor Osso enigszins verveeld kuchen, maar Juffrouw Ada besteed geen aandacht aan hem.
“Probeer je hoofd leeg te maken van gedachten. Gedachten komen op, maar je besteed er geen aandacht aan. Je laat ze los. Goed, adem in en adem weer uit. Het enige waar je mee bezig bent is het volgen van je ademhaling. Via de neus in, en via je mond weer uit. Netjes, niet haasten. 1, adem in, en weer uit. 2 adem in, en weer uit. 3 in ..4 in .5 .6 .”
Ik voel mijn lichaam wegzakken in een volledige ontspannen toestand. De lucht die ik inadem voelt schoon en koel aan. . “ 24 ..25 ..26 ..” Gedachten verdwijnen en ik ben alleen nog maar bezig met mijn ademhaling. “ 87 .88 89 Heel goed mensen hou dit nog heel even vast. .198 .199 .200 Fantastisch gedaan. Blijf nog even rustig zitten en doorademen. Ik tel dadelijk van 3 terug naar 1 en dan openen jullie je ogen. 3 ..2 1 adem uit en open je ogen. Welkom terug.”
Voorzichtig open ik mijn ogen, de kamer ziet er nog een beetje vaag en mistig uit. Ik kan het hoofd van Arek zien, maar echt scherp is het nog niet. “Blijf nog even rustig zitten.”, hoor ik juffrouw Ada zeggen, terwijl ik voor me het silhouet van Arek bijna om zie vallen. Langzaam aan beginnen mijn ogen weer hun eigenlijke functie te herkennen, namelijk kijken en zien. Ik draai mijn hoofd bij en zie Mara nog een beetje afwezig in het niets staren. Achter haar zie ik Heer Chan Lu tevreden toe kijken. Voor het beeld zijn de wierrookstokjes inmiddels opgebrand en zijn de kaarsen die daarstraks nog bijna heel waren, een flink eind gesmolten en opgebrand.
Juffrouw Ada klapt tweemaal in haar handen en roept: “En weer aandacht mensen, welkom terug op aarde.” Haar gezicht glundert helemaal als ze ons nog een beetje afwezig ziet staren. “Willen jullie nu weer gaan staan, maar doe alsjeblieft voorzichtig.” Arek is als eerste overeind, maar dreigt weer om te vallen en hij mompelt iets over een slapend been. Ik leg mijn benen weer naast elkaar en laat mijn voeten de grond weer voelen. Voorzichtig breng ik gewicht in mijn benen en even later sta ik weer rechtop. Mijn hele lichaam voelt nog ontspannen aan. Een beetje wankel, maar wel erg lekker. Een hand klampt zich vast aan mijn schouder, en als ik opzij kijk, zie ik dat deze van Mara is, die nog niet helemaal stabiel staat.
Martín is inmiddels op Arek afgestrompeld en ik vang iets op over: “bijna in slaap gevallen.” Heer Osso is niet meer te bekennen en Juffrouw Ada vertelt dat hij een tijdje terug al de kamer heeft verlaten. Ze praat nog steeds op een rustige manier en in een monotoon tempo. Ook zij is nog niet helemaal wakker.
“Zo dat was het eigenlijk weer voor vandaag. Ik zal jullie weer mee terug nemen naar de woonkamer. De rest zal ook al wel weer terug zijn.” “Is het al zo laat dan?”, vraagt Martín enigszins verbaast. “Ja, het is alweer bijna etenstijd.”, lacht ze.
Nog een beetje nagenietend loop ik samen met de rest achter Juffrouw Ada aan, terug naar de eetzaal. Als we binnenkomen zit de groep van Madam Mariëtta al binnen. Arek loopt richting een jongen met hetzelfde postuur als hijzelf. Blijkbaar kennen ze mekaar, ik gok op schoolgenoten. Samen met Martín en Mara kruip ik rond het haardvuur. Vincent zit er ook al. “Hoe was jullie les?”, vraagt hij. “Heerlijk”, antwoord Mara dromerig, terwijl Martín en ik nog een beetje afwezig in de vlammen staren. “Madam Mariëtta heeft ons vandaag een rondleiding gegeven door een grote kamer vol met potten en pannen. En daarna meegenomen naar een kamer waar allemaal verschillende potjes stonden met nog meer verschillende dingen weer in die potjes.”, verteld het kleine ventje enthousiast. “Wil je gewoon heel even je mond houden.”, snauwt Martín, terwijl hij in het haardvuur blijft staren. Mara geeft hem een stomp tussen zijn ribben: “Kom kom, een beetje vriendelijker mag best. Sorry Vincent, we zijn niet helemaal wakker.”, legt ze uit.
“Hey ook weer wakker, oh medespanjaard”, bulderd een stem aan de andere kant van de kamer. Een lang lichaam sprint naar voren en springt Martín op de schouders. “Grom”, is het enige wat het slachtoffer uit weet te brengen. “Mara, Mark”, knikt José ons toe.
Carolien — 14 februari 2004
En nu maar hopen dat je in het weekend veeeel tijd hebt om verder te schrijven.
TinyBear — 14 februari 2004
Ik hoop met Carolien mee ;-) Tot die tijd....goed hoor Mark!
Hansje — 16 februari 2004
Een heerlijk ontspannende aflevering!
Reacties zijn gesloten.
