15 april 2004
Het deed me denken aan mijn eerste vluchtelingenkamp, waarbij er een aantal kinderen huilend de tent in renden of op de grond doken, toen er een straaljager overvloog.
U kent ze wel, van die slurfen die ze in het zwembad gebruiken bij o.a. aquajoggen. Die felgekleurde rubberen slurfen. Nou is er bij ons iedere dinsdagavond een vereniging voor mensen met spierziekten. En deze vereniging maakt dan tijdens het recreatieve zwemmen een halfuurtje gebruik van het zwembad. Dat dan mooi met een lijn wordt afgezet. Zo ook afgelopen dinsdag en die bewuste avond werd er gebruik gemaakt van een aantal van die slurfen. En wat is er nou leuker om als volwassen man met zo'n slurf op het water te slaan, zodat je een harde knal genereerdt.
Op het moment van de knal zag ik echter in een ooghoek twee mannen uit het midden-oosten (later bleken ze uit Iran te komen) van hun stoel bij het haardvuur af rollen en op de grond duiken. Ik sprint erheen en vraag wat er aan de hand is.
Ik zal u het volledige verhaal besparen, maar er werd me in gebrekkig Nederlands gevraagd of ik de verenigings mensen wilde vragen om niet met de slurfen op het water te slaan. Het riep namelijk enkele onprettige herinneringen en daaraan gekoppelde reacties op...
Noud! — 15 april 2004
Badmeester, ben je 24 uur per dag.
Vryage — 15 april 2004
'Snapte vroeger nooit waarom dat kleine meisje uit Somalië begon te huilen als wij oorlogje speelden.
Reacties zijn gesloten.
