16 april 2004
De overduidelijke lokroep van een 15-jarige, hip-hoppende, hanghoek-jongere die voorbij komt fietsen. Terwijl ik in alle rust in het bos, zwaar 'peace-love-and-understanding' aan het wezen ben, tijdens een T'ai Chi oefening. (Voor de geïntereseerden onder u: een oefening die je interne energie nogal flink oppompt.)
Het gekraai fietst gelukkig door en een laatste Jackie CHan-opmerking sterft langzaam weg, door het gefluit van een enkel vliegend boswezen.
Twee uurtjes later loop ik door het winkelcentrum, beetje zwevend en nastuiterend van de eerder genoemde oefeningen. Als er achter mij opeens een herkenbaar geluid wordt geproduceerd. Het is de lokroep weer. Die nu zijn stembanden laat overwerken, door gillent zijn 'maten' uit te leggen, dat ik die 'gek' ben, die hij vanmiddag in het bos heeft gezien. De lokroep wordt gesteund door nog zes andere kreten. En enkele uitdagingen en andere provocerende oproepen, worden ten behoeve van de 'peace-love-and-understanding' genegeerd en sterven weg als de klanken van de Edah-reklame mij ergens van proberen te overtuigen.
Lidy — 16 april 2004
lol, wedden dat hij over 10 jaar een of ander lullig kantoor baantje heeft?
Ronald — 16 april 2004
Boyakasha!
Han — 17 april 2004
Zo zie je maar dat er door de jaren heen niets is veranderd! Als het 'anders' is, is het raar. Raar eigenlijk...
Reacties zijn gesloten.
