22 april 2004
Een lieve voicemail sierde mijn telefoon vanochtend. Helaas werd mijn terugbel oproep niet beantwoord. Vragen aan huisgenoten werden creatief afgewimpeld. "Ze wil je het graag zelf vertellen", was het antwoord.
Eindelijk kwam ze dan thuis, huisgenote I. "Ga zitten en vertel eens wat er aan de hand is", was het eerste wat ik riep toen ze binnenkwam. Haar voicemailte klonk dan wel lief, maar liet toch een zekere vorm van onzekerheid achter. Toen ze eenmaal zat was haar antwoord onverwacht en eigenlijk wel pijnlijk. "Ik ga verhuizen. Ik heb een andere kamer gevonden."
Na drie jaar samenwonen, gaat ze ons huis verlaten. Per 1 mei al. Naar een, zover ik weet, erg mooie kamer in het centrum van Nijmegen.
We hebben erg weinig verloop van mensen bij ons in het studentenhuis, gemiddeld 2,5 tot 3 jaar. Maar zij is de tweede in 2 maanden tijd. Weer iemand met wie je bevriend bent geraakt, met wie je veel gedeeld hebt, met wie je hebt samengewoond, die het huis verlaat.
Ik weet nu al dat ik haar ga missen.
Noud! — 22 april 2004
En je gaat niet op de barricaden?
lindsay — 22 april 2004
Dat is altijd minders ja
Reacties zijn gesloten.
