17 mei 2004
Ze had al een paar keer lief naar me gezwaaid. Ik had terug gezwaaid.
Ze had al een paar keer heel trots gekeken en naar me gelachen. Ik had teruggelachen, of begon als eerste te glimlachen.
Maar nu was ze minder vrolijk.
Met grote rode ogen riep ze me naar haar toe. Ik knielde, ze was namelijk niet zo heel erg groot en een jaar of 7 à 8.
"Wat is er meissie?" Vroeg ik op een vriendelijke troostende manier.
Ze keek me met een paar ogen aan, die keken alsof de wereld aan het vergaan was.
"Me-me-mijn duikbril is kwijt." Snif Snotter
"En hoe zit jouw duikbril eruit dan?"
"Ro-ro-r-roze" Nog een snif
"Kijk eens op je hoofd."
Haar ogen keken naar boven, haar hand voelde op haar hoofd en een hele grote glimlach volgde.
Met een grijns van oor tot oor werd ik plotseling omhelst.
"Ik vind je lief!"
En lachend liep ze weg, om weer in het water te springen.
kruimel — 17 mei 2004
heel lief stukje
Marleen — 17 mei 2004
Inderdaad, leuk zo'n lief stukje op de relatief vroege ochtend :-)
TinyBear — 17 mei 2004
Wat heerlijk lief...om je dag goed te maken :-)
Hansje — 18 mei 2004
Dat belooft wat voor als ze aan leesbrilletjes toe is... :-)
Neneh — 20 mei 2004
Aandacht.... alles voor een beetje aandacht! Gelukkig voor haar heb jij die gegeven! Grote klasse en zo simpel ook :-)
Reacties zijn gesloten.
