16 juni 2004
Voor de vierde achtereenvolgende dag de rit naar het ziekenhuis gemaakt. Aan het bed gezeten bij mijn vader. De stemming is goed, de operatie is geslaagd en de uitslag beter dan we hadden durven hopen. Zeer waarschijnlijk geen uitzaaiingen: de lever en nieren waren schoon en de lymphe-klieren worden voor de zekerheid nog verder onderzocht. Hij heeft zelfs geen (tijdelijke) stoma gekregen, ondanks dat de oncoloog had gewaarschuwd dat hij daar wél sterk rekening mee moest houden. Het woord Hensen-geluk valt meerdere malen. De stemming word soms zelfs lacherig, humor is voor mijn familie de manier om met moeilijke situaties om te gaan. Hoe zwaarder de situatie, hoe sarcasticer de grappen. Maar wel met een sterk gevoel van schuld. De man die naast mijn vader op zaal ligt is minder fortuinelijk. Ook darmkanker maar met uitzaaiingen naar de lever en de nieren. Een chemo-kuur kan hem nog uitstel van excecutie geven, of een wonder wat meer jaren. De wanhoop straalt soms van de gezichten van zijn familie af. Het is maar net op welke zijde het dubbeltje valt. Niets meer en niets minder
Mark — 16 juni 2004
Ik ben blij voor je, en je papa.
Hansje — 17 juni 2004
Fijn voor jullie allemaal dat de berichten zo gunstig zijn. Maar moeilijk om dan van zo dichtbij te zien hoe het ook had kunnen gaan.
jwl — 17 juni 2004
Oef! Arme buurman!
karin — 17 juni 2004
De wereld zit raar in elkaar. Zwart en wit. Hoop en wanhoop. Het kan altijd alle kanten op. "Niets in het leven is zo zeker, als de onzekerheid ervan." Ik blijf het herhalen!
Ellen — 17 juni 2004
fijn om te lezen dat het "meevalt"sterkte de komende tijd voor jou en je ouders, liefs!
Reacties zijn gesloten.
