2 augustus 2004
Of ze een keertje voor de gehele groep mochten koken? Tuurlijk mag dat, is voor ons makkelijk, voor jullie leuk, maar dan moet je morgen wel optijd opstaan, ik rij namelijk voor het ontbijt naar de winkel. Geen probleem.De volgende ochtend waren ze eerder wakker dan ik. Met een nog brak hoofd, van te weinig slaap en een douche die geen warm water wilde geven die dag, stapte ik in de auto. Twee giebelende meiden achterin.
Aangekomen bij de winkel greep ik twee winkelwagens en gaf die aan de dames. Ik werd een beetje raar aangekeken. "Waarom twee?" "Nou we moeten nog meer boodschappen doen dan alleen het avond eten, en we zijn met 27 mensen." Dat klonk logisch, en vol goede moet liepen er twee meiden van 15 achter me aan de winkel in.
Broodafdeling
"Mevrouw, heeft u nog 12 van deze broden?" Ze keek me heel moeilijk aan, en vervolgens vragend naar de twee grieten achter me, die druk bezig waren het boodschappenlijstje te vinden. "Ja nog 12 mevrouw, ik heb er 16 nodig." Stilte achter de broodafdeling.
"Ik ga ze nu voor u snijden, moet u nog meer boodschappen doen? Dan kunt u ze namelijk straks ophalen." Ook goed.
Slagerij
"Hoeveel vlees hebben jullie nodig dames?" "Doe maar 500 gram." "Zeker weten? Wat gaan jullie er mee doen?" "Iranees gekruid gehakt maken" "Maak er dan maar 3 kilo van." "Zoveel?" "Dames het is voor 30 mensen" "Oh ja"
Groente-afdeling
"Wat hebben we aan groenten nodig dames?" "2 kroppen sla." "Waarvoor?" "De salade" "Het is voor iedereen weet je nog?" "Oh ja, doe dan maar 3 kroppen." "Doe maar 5."
"Anders nog?" "6 tomaten" "Kuch" "Oh ja, nog maar een trosje" "Maak er maar 4 kilo van"
"Paprika's?" "Ja doe maar" "Hier heb je er 9" "Zoveel??"
Lang verhaal kort makend. Ik heb een uurtje door de winkel gestruind met de dames, beide winkelwagens werden tot de nok toe gevuld en we kregen er steeds meer lol in. Helemaal, nadat ze wat lekkers bij de banket afdeling mochten uitzoeken.
Bij de kassa vroeg één van de twee of ze een kadootje mocht kopen voor haar broertje. Uiteraard, maar ik mocht niet weten wat het werd. Ook goed, ik kijk wel even de andere kant op bij de kassa.
Volledig afgeladen reed het Golfje de parkeerplaats af, maar alle leed van het gewicht dat ze moest meezeulen gleed van haar af toen er een paar bellen voorbij mijn hoofd drijfden. Golfje werd gevuld met bellen en reed met een grijns op haar bumper verder. Het kadootje was een bellenblaas.
Hansje — 4 augustus 2004
Hoe een bezoekje aan de supermarkt ineens héél leuk kan worden... :-)
Marleen — 4 augustus 2004
Ha, dat gereken met die hoeveelheden ken ik inderdaad! En ook de gezichten van de mensen om je heen...
Reacties zijn gesloten.
