6 april 2003
Realiteit: ben echt vierentwintig nu. En als de rest van het jaar net zo oke worden als de afgelopen twee dagen als 24-jarige, dan teken ik ervoor. Vrijdag waren mijn ouders er, drie kwartier te vroeg!! Ze zouden om 5 uur, half 6 er zijn.Dat betekent normaal dat ze er op hun vroegst om 6 uur zijn. Dit keer niet dus. Heel eng. Probleem was dat ik nog aan het werk was, en (gelukkig) Judith thuis was. Ben nog nooit zo snel naar huis gefietst om Juud uit de klauwen van mijn moeder te bevrijden. Te laat: ze waren al taart halen met z'n tweeen. Arme Juud...(gesprek tussen beiden. M: Welke taart zullen we nemen? J:de appeltaart lijkt me wel lekker. M: we nemen de aardbeientaart.) Niettemin was het etentje wel gezellig en heb ik de avond besloten met een borrel in de kroeg met mijn best vrienden.
Gister feestje gegeven met twee andere vriendinnen: was gelukkig erg geslaagd! Vooraf heel druk gemaakt of iedereen wel zou komen en of mensen elkaar wel aardig zouden vinden etc etc. Achteraf gelukkig verspilde energie. Het dreigde met mij alleen even mis te gaan toen we om 12 uur alle drie een halve liter bier moesten atten, staande op de bar. Het lukte me met enige moeite wel, maar moest me inhouden om vervolgens niet alles keihard uit te kosten. Over de hoofden van alle gasten.....
Lig nu de hele dag al brak op de bank. Om 1830 maar eens gaan douchen, na langdurige overwegingen dat ik eigenlijk nog maar een paar uur moest voordat ik in mijn pyama mijn bed weer kon opzoeken.
Morgen nieuwe kansen, na deze kansloze dag.
Mark — 7 april 2003
Niets kansloos, gewoon Gefeliciteerd met je nieuwe leven als 24-jarige inwoner van deze wereld
Jelmer — 8 april 2003
Brak? Brak? Waarvan? :)
Reacties zijn gesloten.
