12 oktober 2004
Zondagmiddag was leuk. Zondagmiddag mocht ik voor kinderoppas spelen. Er was een familie-volleybal-toernooi in het sportcentrum en aan mij de taak de, daar aanwezige, kinderen bezighouden. Ik had 1 sportzaal tot mijn beschikking en een zwembad. Dat werd dus een uurtje apenkooien. Voor de apenkooi-leken onder u: "Hang alle touwen en ringen in de zaal, loop naar de berging en bouw de zaal vol met alle kasten, matten, banken en trampolines die je vindt. Laat hier een aantal kinderen vrij in rond. En noem het apenkooien. Eventueel nog een tikspel eraan gekoppeld waarbij de tikker kinderen bovenuit de touwen tikt enz."
Vervolgens ben ik met de hele meute het zwembad ingedoken en omdat we met een niet al te grote groep waren, mocht ik als badmeester ook het water in. Resultaat, 1 uur apenkooien, 2 uur zwemmen, dus gezellige middag.
Zondagavond was K**. Net als vrijdag, zaterdag en vandaag. Ik ben strontchagerijnig, niet te genieten en een tikje agressief. Deuren in huis hebben de neiging iets harder dicht te vallen dan normaal, de trap stampt heerlijk, ben een stuk botter naar mijn huisgenoten, laat staan tegenover een winkelbediende die me stom aankijkt. Zelf medelogger Rogier kreeg het te verduren in een mailtje, waar ik nogal woest op reageerde. Oh en had ik al verteld dat het koud is buiten, dat het waait en dat ik daar nog chagerijniger van wordt? En ja de hele wereld mag nu even weten dat ik chagerijnig ben.
Waarom? Daarom.
Oh ja, het gaat niet zo goed tussen mij en vriendinlief.
Hoezo niet? Gaat u niets aan.
Oh en mocht ik onvriendelijk overkomen, dat is niet persoonlijk bedoelt, ik ben gewoon chagerijnig, maar dat wist u al.
Nijn — 12 oktober 2004
Afreageren helpt. Misschien is action painting iets voor je... of een boksbal...
Judith — 14 oktober 2004
Wat een chagerijnigheid op madeliefjes vandaag! Komt het nog goed Mark? You know i'm there for you
bono — 13 maart 2005
We vrijden zo lang dat zelfs mijn vingers klaarkwamen. Als een veel te lang geweekte savooi kookte jij me beetgaar, het schuim op je lippen. Een hardnekkige narcose was het urenlange gevolg. Een geoefend chirurg zou me op dat moment ongemerkt een been kunnen amputeren, en zelfs een nierdialyse zou ongemerkt aan mij voorbijgaan. Ik was volledig van jou en compleet van de wereld. Keer op keer slaag jij er in om tussen de lakens mijn remschijven te doen slippen en elke motor-controle te verdonkeremanen. Je bent een beest en dat is ? op zijn minst en met een sexy bas gezegd ? een feest. Ik wil nog.
Reacties zijn gesloten.
