Maandag
29 sep - mark
1 reactie
Tempo maken
28 sep - liesette
De afgelopen dagen hebben zich in hoog tempo afgewisseld. Een dermate hoog tempo dat ik terug denkend de dagen niet meer kan onderscheiden. Gala, werk, sport, Groninger Museum, leren, paper, sollicitaties. Het suffe is dat ik het me allemaal zelf aan doe. Redelijk vrijwillig aan doe. Dat is ook het vreemde; het voelt als een soort paradox omdat ik me er zelf zowel goed als slecht bij voel.
Vriendinnen zien de tekenen al van verre aankomen en geven zeer lieve preken. En ik, ik weet dat ze helemaal gelijk hebben en ga rustig door. Het is de kick als het straks allemaal lukt, als de paper is ingeleverd, als dat loon op mijn bankrekening staat, als ik naar verweggistan mag vertrekken. Tot die tijd knal ik nog ff door!
1 reactie
Mieke
28 sep - mark
Mijn naam is Mieke en ik ben al 2 jaar. Ik heb een hele lieve papa. Papa neemt mij overal mee naar toe. Wij gingen vandaag zwemmen. Ik kan nog niet zwemmen. daarom kreeg ik van papa 2 oranje vleugeltjes om mijn armen. En ik kreeg een blauw kurkje om mijn middel. Nu kon ik wel zwemmen samen met papa. Papa en ik gingen eerst naar het ondiepe spelen met een mat. En toen gingen papa en ik naar het kleine-kinderen-badje. En toen naar het bad met de bubbels en dat vond ik heel leuk, maar het spelen met de mat vond ik ook leuk. En toen gingen papa en ik zelfs in het diepe. En ik bleef drijven omdat ik een kurkje en vleugeltjes had. Ik bleef met mijn hoofd heel goed boven water. En toen kwam papa een andere meneer tegen en daar ging papa mee praten. En ik bleef drijven en mat water spelen. En toen kwam er een jongen met een mat en die zwom tegen mij aan. En toen ging ik met mijn hoofd onderwater. En toen kreeg ik mijn hoofd niet meer boven water, maar waren mijn benen boven water. En toen kwam de badmeester en die heeft mij gered. En toen werd de badmeester ook nog een beetje boos op papa. En papa op de badmeester. En toen gingen papa en ik douchen en gingen we weer naar mama. En toen heb ik mama verteld dat ik al heel goed kan zwemmen.
7 reacties
Je groeit in het onderwijs
25 sep - mark
Ik mocht vandaag mijn groepje trimzwemmers weer les geven. Ik heb dit aan het begin van het seizoen van een collega overgenomen en het bevalt me uitstekend. Heb een aantal jaar bij mjin oude zwemvereniging trainingen mogen geven en nu eindelijk weer een groep zwemmers begeleiden bevalt uitstekend.
Maar daar wilde ik het eigenlijk niet over hebben. Wat me vandaag eigenlijk opviel, was dat het me verbaasde hoe blij mensen kunnen zijn met een les. Na een aantal keren van conditietraining had ik me vandaag voorgenomen om de dames en 1 heer wat techniek te leren of te verfijnen. Dit o.a. door een aantal oefeningen die ik bij wedstrijdzwemmen gebruikte. Ik heb ze zelf jaren gebruikt en mijn ervaring was dat ik de eerste tijd mijn trainster vervloekte om die oefeningen, vanwege de totale onuitvooerbaarheid. Of eigenlijk gewoon omdat het niet lekker zwom. Ik kwam niet of amper vooruit, of ik had de dag erna ongelooflijk spierpijn door het isoleren van bepaalde spiergroepen. Pas maanden later, of zelfs jaren later, zag ik de nut van die oefeningen omdat mijn techniek inderdaad flink vooruit was gegaan en dat ten goede was gekomen van mijn perstaties en mijn slag.
Maar voor ik nog verder afwijk. Ik had mezelf dus voorgenomen om mijn groep wat techniek te gaan leren. En met een licht gevoel van aarzeling ben ik begonnen. De aarzeling omdat ik de groep nog niet goed ken en ook niet goed wist of ze dit wel konden waarderen. Maar ik heb ze dus een aantal oefeningen laten doen en ook verklaard wat de reden was van deze oefeningen. En naar een moeizame start was ook iedereen bezig met de oefeningen. Dit gepaard met zuchten en steunen, een enkele blik van "wat-moet-ik-hiermee", en een enkele grom. Maar uiteindelijk deed iedereen lief mee. Na een klein halfuurtje afgesloten met een klein spelletje en mijn 45 lesminuten zaten er alweer bijna op. 5 minuutjes uitzwemmen en ondertussen een beetje de les evalueren. Dit evalueren heb ik vanaf het begin af aan gedaan. Deels voor mezelf en deels voor mijn lesgroep om zo de trainingen ook een beetje op hun aan te passen. Ik had me ondertussen voorbereid op een stortvloed van commentaren op de techniekoefeningen. Maar wat bleek zo goed als iedereen vond het geweldig! En wilden het liefst dat we hier elke week aandacht aan gingen besteden. Mensen van middelbare leeftijd die van een jongeman van 23 willen leren. Durven aanvaarden dat hun zwemtechnieken verbeterd mogen worden en hier ook in willen investeren. Dit gelijk aan het begin leuk en interessant vinden, ondanks dat het resultaat pas over langere tijd zichtbaar zal zijn.
"Kinderen blijven je verbazen", dat wist ik al, maar volwassen ook.
reacties
Huisgenoten
24 sep - liesette
Vandaag vertrekt mjn huisgenootje na dik 4 jaar. Ze gaat samenwonen met T. Het afgelopen jaar heeft ze dat al min of meer gedaan, maar sinds vandaag is het definitivo. Jammer? Ja zeker, maar ook wel erg leuk. Voor haar en ook dat er weer eens vers bloed in huis komt. (Kan me al verheugen op de kijkavonden!) Als ik terugdenk aan de afgelopen jaren herinner ik me vooral veel wijn. Toen we net bij elkaar in huis woonden, was het minstens een fles per avond. Later werd het wel iets minder, maar er zijn heel wat mannen en aanverwante onderwerpen over de tong gegaan onder het genot van wijn en sigaretten. Of de lol die we hadden over onze rebound-score die in allerijl van de spiegel gepoetst moest worden toen mijn ouders voor de deur stonden. Anyway, het voelt alsof er een einde komt aan een klein tijdperkje. Maar ja, die dingen gebeuren nou eenmaal.
5 reacties
uitzicht
23 sep - rogier
wordt maar jaloers: Dit is het uitzicht vanaf mijn stageplek vanmorgen =)
4 reacties
Insomnia
22 sep - mark
I only smoke weed when I need to,
And I need to get some rest,
I confess, I burnt a hole in the mattress,
Yes, yes, it was me, I plead guilty,
And on the count of three I pull back the duvet,
Make my way to the refrigerator,
One dry potato inside, no lie
Not even bread, jam,
When the light above my head went bam!
I can't sleep, something's all over me,
Greasy, insomnia please release me,
And let me dream about making mad love on the heath,
Tearing off tights with my teeth.
But there's no relief,
I'm wide awake in my kitchen,
It's dark and I'm lonely,
Oh, if I could only get some sleep,
Creaky noises make my skin creep,
I need to get some sleep,
I can't get no sleep...
Faithless Insomnia
Wat kan ik er nog op zeggen. Starend naar het plafond. Denkend aan alles en niets tegelijk. Tijd die je voorbij voelt gaan en tegelijkertijd ook weer niet. Tijd beleven en onderwijl je halve leven aan je voorbij laten gaan. Een aantal positieve dingen, maar veelal juist die dingen die niet helemaal gaan zoals jij dat graag zou zien. Dingen waar je je aan ergerd. Over jezelf, over anderen. Vooral over jezelf. Dingen die je graag zou doen, zien, beleven, horen en ervaren. Of juist niet.
Ervaren van je gedachten. Gedachten die maar niet ophouden. Je hoofd dat niet wil stoppen.
I can't get no sleep...
2 reacties
Beseffen dat...
19 sep - mark
Wat is het toch heerlijk om in je tweede les van het seizoen weer even voluit te mogen gaan in enkele partner oefeningen. Of voluit, zeg maar op 80% van je snelheid slagen uitwisselen. Even een kleine agressie mogen uiten om vervolgens lachend door de zaal te rollen danwel te lopen, omdat je een klein geintje hebt uitgehaald met de ander, waardoor deze totaal onverwacht, maar wel vriendelijk gevloerd wordt. Om vervlogens eenzelfde grap op jezelf uitgevoerd te zien worden.
Dat je leraar met een paar oefeningen komt, waar je zo ontspannen en energiek van wordt, dat je nog de hele avond 'door stuitert'. Dat je de verfijning van sommige bewegingen gaat inzien en maar hoopt dat je ze ooit ook zelf zo verfijnd uit kunt voeren.
Dat je een nieuw gedeelte uit 'de vorm' leert. Waaronder eentje waarbij je je stok bij het uiteinde pakt en deze even boven je hoofd mag rondzwaaien. Dat je je daardoor ook meteen beseft, waarom je niet in kleine ruimtes oefent. Dat je zulke mooie en nieuwe bewegingen leert dat je hoofd het niet eens wil verwerken, maar het pas later tot je door laat dringen.
Dat je je op de terugreis beseft dat je een heerlijke les hebt gehad en dat de hele wereld dit mag horen. Ook al snappen ze meestal totaal niet waar je het over hebt.
1 reactie
Ziek beeldscherm
18 sep - mark
Gevraagd: Een nieuw beeldscherm. De mijne is namelijk zijn laatste adem aan het uitblazen. Hij blaast nog, maar ik vrees niet voor lang meer. Dit weet hij me ook behoorlijk goed duidelijk te maken. Namelijk door het beeld iedere seconde te verkleinen en dan weer te vergroten. Soms eindigend in een samengeknepen zooitje. Alsof twee grote handen het beeld aan beide zijkanten vast pakken en dit met grof geweld samen drukken. Dit dan ook voor een onbepaalde tijd vasthouden. Totdat mijn lieve beeld het genoeg vindt en begint te trillen. Pas dan laten de handen los en springt ze weer in haar normale vorm, waarna het hele gebeuren weer opnieuw begint.
reacties
Lied van het Duwen-met-de-handen
17 sep - mark
Wees nauwgezet bij afweer (p'eng),
terugdraaien (lu), drukken (ji) en duwen (an)
Laat boven en beneden coördineren,
dan vinden anderen het moeilijk
om he verdediging te doorbreken.
Laat anderen met grote kracht aanvallen;
Gebruik vier ons
om duizend pond te doen wijken.
Trek aan tot leegte en ontlaad;
Blijf kleven (chan, lien, t'ieh, sui)
zonder het contact te verliezen.
Uit de T'ai Chi klassieken
Afgelopen zondag weer een workshop T'ai Chi gehad.
Deze keer hadden we het over p'eng, lu, ji en an. Ofwel in een ruwe vertaling en 1-woord-uitleg afweren, terugdraaien, drukken en duwen.
P'eng is afweren, en een afweer met p'eng is leuk. P'eng veert. P'eng zorgt ervoor dat onderlicham, bovenlichaam en armen, gecontroleerd door het mddel, "stretchen", hierdoor de kracht van de tegenstander opnemen en deze teruggeven. Gevolg: persoon A rent op B af met een duw, B veert kort in en uit en A vliegt achteruit. Beeld: voorbij stuiterende mensen.
Lu is terugdraaien, afleiden en meenemen. Lu is heerlijk. Lu beweegt terug en mee. Lu draait mee en neemt mee. Gevolg: persoon A loopt op B af met een duw, B draait weg, neemt de duw mee en zet deze om in een worp waardoor A weggegooid wordt. Beeld: vooruit vallende mensen.
Ji is drukken. Ji is wonderbaarlijk. Ji zet activiteit d.m.v. stilte om in andere activiteit. Ji is centreren. Ji is zinken in je centrum. Gevolg: Persoon aan duwt, trekt slaat en stoot aan alle kanten op persoon B. B zinkt in zijn centrum, m.a.w. vindt de rust, en hierdoor blaast persoon A zichzelf weg van B. Beeld: voorbij vliegende mensen.
An is duwen. An is geweldig. An is, iets dat stilstaat in beweging brengen. An is door 1 hand in werking te zetten. An is zacht. An gebruikt opwaartse energie om mensen in beweging te zetten.
Gevolg: Persoon A legt zijn handen op de schouders van B. Handen maken contact met de voeten van B. Hierdoor onstaat er een opwaartse energie die, als deze de handen van A berijkt, A B laat omduwen met niets aan kracht. Beeld: Uit het niets omvallende mensen.
Ook nog geleerd dat iedere persoon 1 van deze kwaliteiten vaak wat beter beheerst. Ik kreeg van een andere deelnemer te horen dat zij vond dat ik een goede Lu had. Denk dat ik daar maar eens over na ga denken. Lu is erg yin, maar dat is een ander verhaal.....
2 reacties
Wat vinde ge?
16 sep - rogier
Zoals eigenlijk iedere andere weblogger volg ik zelf ook een stapeltje logs. De één vaker dan de ander, maar er zijn er toch een stuk of twintig die ik regelmatig zie. nu zal het niemand ontgaan zijn dat ze bijna allemaal een soort van favorietenlijstje hebben. Soms via blogrolling, soms zelf geHaTeeMeLt. wij hebben er niet een. Toen ik het log opzette vond ik het zo overbodig, zo "vriendjespolitiek". Daarnaast heeft iedereen het al, en is originaliteit nou niet een voorwaarde voor een interessant blog?
Toch zit ik de laatste tijd te twijfelen. Ik heb een interessant lijstje met blogs, sommige best obscuur, sommige van de Grote Jongens (en Meiden). Toevoegen of niet?
5 reacties
nogmaals verjaardag
16 sep - rogier
Verjaardagen blijven altijd leuk. Feestje met de meeste madeliefjes en nog vele anderen, kadootjes krijgen, zelfs een paar niet huis-gerelateerde!, en veel te veel eten en drinken. Ook grappig is dat mijn broertje drie dagen later jarig is, en we nu dus zitten te luisteren naar een leuk mengsel van hardcore (zijn feestje) en metal (mijn computer). Het blijft een mooi voorrecht, op je verjaardag je eigen muziek te mogen kiezen!
reacties
13 sep - rogier
(hihi) Hiep Hiep...
3 reacties
Er is er 1 jarig
13 sep - mark
En dat is mjin medelogger en zeer goede vriend Rogier, hij is vandaag wel 23 jaren oud geworden. Of misschien wel jong.... Zo blij als een kind zoals u kunt zien. En voor de kadotip kunt u nu klikken en kijken.
3 reacties
de trein naar Groningen
10 sep - rogier
Een paar maanden geleden waren de Zwever en ik op weg naar Groningen, toen een onverwachte conducteur kaartjes kwam knippenop ons gezellige balkon. Toen de conducteur doorkreeg dat ik een foto van hem maakte met mijn cameramobiel, moest hij hem even lenen, en zie hier het resultaat. (de conducteur staat op de bovenste twee foto's)
Update-je van Mark: Maak er een klein vraagje van. Zoek de Zwever en de sKepticus op de foto's. Nummer ze maar van boven naar beneden, omschrijven mag ook.
9 reacties
Rood met Wit
10 sep - mark
Het riep heel hard: "See you later alligator!" Vervolgens kwam het rood met witte ding tussen de struiken in beweging. Het was niet hoger dan ongeveer 1,50m en sprong wilt op en neer. Een groot rond, rood met witte paraplu die tussen de bomen en de struiken van de laan danste. Grote sprongen, kleine sprongen, dan weer heel snel, dan weer langzaam. Draaide een keertje, vloog de lucht in en kwam toen tussen twee struiken langs me stuiven. Een klein jongetje van een jaar of 8 met een hele grote rood met witte paraplu, zingend en springend in de regen.
2 reacties
Sport
9 sep - liesette
Vandaag begonnen aan een cursus karate (zodat ik vervelende mannen nog beter van het lijf kan houden ;-)). Ik wist niet echt wat ik moest verwachten, op grond van de zin 'verbetering van je reactievermogen' had ik me namelijk opgegeven. En LEUK! We hebben uiteraard alleen wat grondbeginselen gedaan, zoals gronden ('aarden' voor de zwevers onder ons), balans en focus. Maar het was heerlijk om weer eens alleen met je lijf bezig te zijn en niet met dat balletje.
reacties
Werk mee
9 sep - mark
T'ai Chi zorgt er o.a. voor dat je je bewuster wordt van je eigen lichaam. Betere houding, gecontroleerde ademhaling en ga nog maar even door. Uiteraard maakt het je ook bewust van je eigen beperkingen, geestelijk en lichamelijk. En bij dat laatste kwam ik mezelf vandaag tegen. Ik had al geschreven, dat ik de afgelopen 3 weken weinig intensiefs heb gedaan. En dat heb ik dus gemerkt. Hoewel het er voor een buitenstaander misschien interessant en vloeiend uit heeft mogen zien, voor mezelf liep ik keer op keer vast. Been dat niet mee wil werken, als ik in een halve split op de grond lig, schouders die beginnen te protesteren bij de grotere stokslagen, nek die graag de snelle draaiïngen wat minder snel ziet, bovenbenen die niet willen dat ik diep zink, knieën die het met mjin bovenbenen eens zijn, en mind die overal is en mee bezig is, behalve met dat wat ik wil. "Investeren in verlies." zei ooit eens iemand tegen me. En nu maar weer hard werken om het oude niveau weer op te pakken.
1 reactie
Een goed begin is het halve werk
9 sep - mark
Maar als het goede begin van het ene nu het slechte begin van de ander betekend? Vanmiddag, na wat gedachten met mezelf uitgewisseld te hebben, toch maar besloten om voor dat ik college zou hebben nog even te gaan T'ai Chi-en. Een heel normaal iets eigenlijk, ware het niet dat het eigenlijk de eerste keer T'ai Chi was sinds lange tijd. Afgezien van wat kleine oefeningen ben ik er de laatste 3 weken niet toe gekomen me even uit te leven. Dus ben ik vanmiddag richting de brug gelopen en heb ik heerlijk aan de waterkant kunnen sporten. Paar losmaak-oefeningen, paar ontspannings-oefeningen, Handvorm, Stokvorm, beetje mediteren. En bij dat laatste ging het mis. I.p.v een half uurtje mediteren, naar huis toe lopen en de bus naar college te pakken, werd het een uurtje mediteren, waardoor de bus gemist was en ik dus niet naar college kon. Of eigenlijk, het college was al bijna begonnen. Jammer maar helaas, heb vervolgens nog een halfuurtje de handvorm gelopen en ben toen naar huis vertrokken. Een goed begin van een T'ai Chi seizoen, maar een wat minder begin voor mijn studiejaar......
1 reactie
Afscheid
8 sep - liesette
De laatste maanden elke keer als ik hem opzocht een beetje afscheid genomen. Hij verliet stapje voor stapje deze wereld en woensdag zette hij er een definitief punt achter. Vandaag hebben we hem begraven, mijn opa. Het was niet echt verdrietig en toch ook wel weer. Hij was 84 en had een mooi leven achter zich. En met oma's en opa's is het vreemd, maar je bent er op een of andere manier je hele leven van bewust dat ze oud zijn en dus doodgaan. Het is anders als je je ouders moet begraven. Ook al zijn ze zo oud, er is dan niemand meer die je met zo'n typische ouderlijke bezorgheid omringt en voor je zorgt. Dat is het verdrietige van zo'n dag.
Begrafenissen zijn ook paradoxaal. Ondanks het verdriet wordt een koffietafel (vreselijk begrip) uiteindelijk altijd gezellig; om de mooie herinneringen die je met elkaar ophaalt, door de vreselijke maar lachwekkende foto's die boven tafel komen, met die familieleden en kenissen die je alleen maar tegenkomt op de begrafenissen&bruiloften.
We hebben afgesloten in zijn huis met port en vis. Een waardig afscheid.
2 reacties
Vriendschap
7 sep - liesette
Hoe zit dat toch met vriendschappen tussen mannen en vrouwen? Is dat leuk voor het begin van een relatie. Ik bedoel, giet je het een korte tijd in die vorm om te kijken of die ander geschikt is als partner? En hou je werkelijke vriendschappen voorbehouden aan de mensen van je eigen geslacht? Of het je tot doel om een werkelijke platonische vriendschap tot stand te brengen?
Over dat vraagstuk struikel ik keer op keer op keer. Ik wil er zo graag van overtuigd zijn dat er gewoon vriendschap tussen mij en andere mannen kan bestaan, maar steeds strandt het op seksuele spanning of verliefdheid, en dan niet zo zeer van mij kant. Och, ik weet het ik ben in staat om dat te kunnen, zie de Mede-Madeliefjes. Maar die stammen onderhand van heel vroeger, en sindsdien zijn er zo weinig leuke vrienden bij gekomen. Misschien ben ik gewoon aan het zeuren en moet ik gewoon nog een paar jaar wachten. Dan zijn alle relaties onderling uit gekristaliseerd, en kan je gewoon weer mooie gesprekken voeren met het andere geslacht zonder dat er wat achter wordt gezocht. Tot die tijd, zijn er iniedergeval vriendinnen.....
5 reacties
Nachtbraker
6 sep - mark
Ik ben een avond/nachtmens. Heel fijn en gezellig. Zeker als je hebt gewerkt en nadien nog even aan de bar blijft hangen met een paar klanten. Nadeel is alleen dat het al heel gauw laat wordt erg laat. Heel erg laat. Om 4 uur thuis komen en om half 5 je nest in duiken. Probleem is echter dat het nu kwart over 7 is. Ik 2,5 uur in mijn bed heb gelegen en over een half uur de bus moet halen. Denk dat ik maar eens koffie moet gaan zetten.
4 reacties
Wiskunde; tussen ons wordt het nooit wat!
5 sep - liesette
Elk jaar, aan het begin van eerste trimester, keek ik altijd stug de andere kant op. Het tweedejaars horrorvak Wiskundig Modelleren straal negerend. Het werd namelijk altijd full-time gegeven in de eerste twee weken van het nieuwe studiejaar. Heel onhandig, dus altijd genoeg 'goede redenen' voor handen om het volgend jaar te doen: ik heb zo hard geleerd afgelopen maand voor de her's; nu kom ik te erg in de knoop met een ander vak etc etc. Maar nu moest zelfs ik er aan. Weglopen had geen zin meer! Door de Ba/Ma structuur wordt dit vak voor de laatste keer gegeven. En de Universiteit bood alle uitstellers & wiskundige kneuzen een laatste kans. Dus nu zijn alle wiskunde nullen verzameld op een grote hoop. Daar wordt veel colleges voor gegeven en een aantal studie-assistenten opgegooid in de hoop dat iedereen het haalt. Ben benieuwd. Van de proefsommen die ze in het eerste college gaf snapte ik, en mijn buurmannen, helemaal niets. En dat ging nog over bekend veronderstelde VWO-stof........
reacties
Biertje?
4 sep - liesette
Vanavond even met een vriendin wat gaan drinken. Erg gezellig, en het draaide uit op een van de betere dansavonden. Waardoor we ons, naarmate de nacht vorderde, op een gegeven moment in de Tapperij bevonden. Leuk, lekkere dansmuziek en een mooie sfeer. Als vanouds, eigenlijk. Tot ik op een gegeven moment een vuurtje vroeg aan een jongen. (oke, ik moet bekennen als ik drink rook ik weer :-( ) Hij reageerde heel vreemd. Eerst stak hij zijn middelvinger op en toen schold hij me uit voor kuthoer. Erg negatief, maar ik besloot hem gewoon te negeren. Totdat hij even later naast ons stond te dansen en weer heel vervelend deed. Toen ik vroeg of hij dat niet meer wou doen, noemde hij mij kuthoer. Ik vroeg hem wederom of hij dat wou laten. Dat deed hij niet. En nu loopt hij rond met een blauw oog....Beetje een agressieve opwelling, maar het werkte wel! De gemoederen waren wat verhit vervolgens, zeker omdat mijn broertje en zijn voetbalteam zich ook onder de aanwezigen bevonden, maar uiteindelijk toch nog lekker gedanst.
Een rare avond was het wel...........
6 reacties
Eindelijk
3 sep - mark
Een tijdje terug schreef ik dat ik mijn kampherinneringen nog even voor mezelf hield. Komend weekend heb ik een reunie&evaluatie-weekend van 2 van de kampen. Dus ben ik maar vast begonnen een aantal fototjes door te kijken, maar vooral de schriftjes.
De schriftjes zijn ieder kamp weer geweldig. Je geeft ieder kind op kamp een schriftje. Hier mogen ze mee doen wat ze willen, dagboekje, schrijven enzo. Maar ze mogen ook bij elkaar wat in de schriftjes schrijven. Uiteraard hebben wij als staf ook een schriftje en schrijven we bij ieder kind ook wat in het schriftje. Het resultaat hiervan is, dat wij als staf eigenlijk standaard op de laatste avond met een stapel schriftjes voor onze neus zitten en de schade in moeten halen.
Toch zijn de schriftjes ieder jaar weer geweldig. Heerlijk om je ego een beetje omhoog te halen als je in een dipje zit, want je wordt eigenlijk alleen maar de hemel in geprezen. En soms, soms zit er iets anders tussen. Zo ook deze (heb er een foto van het jongetje bijgedaan).
2 reacties
De Tweeling
2 sep - liesette
Een werkelijk schitterende film gezien, ook de Nederlandse inzending voor de Oscars, De Tweeling. Ik heb het boek jaren geleden gelezen, en vaak is de verfilming minder dan het boek. Maar ze weten, heel knap, dezelfde sfeer te creeeren. Ook al zijn er elementen veranderd, de verhaallijn en de gedachten erachter zijn hetzelfde. Voor wie onbekend is met het boek of de film: het gaat over een tweeling die voor de WOII uit elkaar wordt gehaald. De een groeit op in Nederland, de ander in Duitsland. Er is sporadisch contact, maar de oorlog drijft hen uiteen. Pas jaren later, als ze beide bejaard zijn, ontmoeten ze elkaar.
Een van de mooiste passages: “Als wij elkaar niet begrijpen, wie dan wel? Dan komt het nooit meer goed met deze wereld..!”
Wauw, echt zo’n film die nog een tijdje in je gedachten blijft rondzweven!
reacties
Ba/Ma
2 sep - liesette
Een reactie van een docent over een vak waar NIETS over bekend is, behalve dat het dit trimester wordt gegeven:
Beste Liesette,
Ik was coördinator van de preworkshop maar sinds de bama invoering weet ik ook niet waar ik aan toe ben.
Otto Lappöhn
Lang leve de Bachelor/Master invoering, zullen we maar zeggen.....
4 reacties
Werkend bestaan
2 sep - liesette
Ach, dit soort dingen maken het leuker om straks aan het werk te gaan.
Werkvloer is broeinest voor seks en romantiek
Op het werk zijn de intieme relaties niet van de lucht. Mensen verkeren de hele dag in elkaars gezelschap en dat kan uitmonden tot iets heel moois. Seks, erotiek, geflirt en relaties komen meer voor dan wordt vermoed. Uit onderzoek uit 1990 blijkt dat destijds een op de tien Nederlanders op het werk seks had bedreven. Zo`n 15% had wel eens gezoend en 35% had te maken gehad met erotische plagerijen. Deze cijfers zullen in de afgelopen jaren alleen maar zijn toegenomen. Immers, meer vrouwen zijn gaan werken en de scheiding van de seksen in mannen- en vrouwenberoepen is afgenomen. Vrouwen halen hun werkplezier vooral uit een goede relatie met collega`s en zoeken naar een intieme vriendschappelijke relatie op de werkvloer. Dat hoeft niet automatisch tot seks te leiden, maar de kans op erotiek neemt wel toe. Een intieme relatie op het werk kan riskant zijn, zeker als het gaat om een verhouding tussen ondergeschikte en baas. Een verliefd stel kan voor spanningen zorgen, zij vormen in de ogen van collega's een machtsblok en als de relatie wordt verbroken, geeft dit de nodige ellende. Veel werkgevers staan laconiek tegenover relaties onder het personeel, een minderheid heeft regels hieromtrent opgesteld.02-09-2003
Bron : Elsevier
2 reacties
Vroeger
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
? 0
page2
shhh... nieuwe look (nog niet af)
Update: opent nu netjes in een nieuw venster, heb ik van jou geleerd Pino, je doet het alleen zelf niet ;)
rogier | 17 reacties
Uitslag van "raad de goede foto"
Foto 4 = Rogier
Foto 5&13 = Rogier en Mark
Foto 16 = Arm van Rogier
mark | 1 reactie
Een van de vele leuke dingen van een weblog; even een blik werpen op Nedstat en zien dat er vanuit Canada wordt meegelezen. Een mooie gedachte dat M. vandaag even heeft gedacht aan mij. Ik mis je hier! Een dikke knuffel.
liesette | 2 reacties
Nog heel even en dan mag ik weer naar Tilburg afreizen voor een nieuw begin van een T'ai Chi Stokvorm siezoen.
mark | 3 reacties
Is de mijn supermarkt gek geworden? Begin september en er liggen al pepernoten....Een kleine drie maanden voor Sinterklaas.
liesette | 9 reacties
Heerlijk zat ik onderuitgezakt voor het station van Amersfoort.
"Haaai, bej ook dakloos?"
"Ehm, nee, ik wacht hier op mijn bus..."
"Oh, blijf lekker zitten dan."
mark | 1 reactie
Grappig fenomeen, dat je op het ene moment je weblog helemaal vol schrijft met vanalles en nog wat en dan vervolges een aantal dagen absoluut niets te schrijven hebt.
mark | 2 reacties
