Ziek, zwak en misselijk
29 apr - liesette


Lig ik in mijn bedje. Één stukje kippenpoot welke achteraf duidelijk over datum was deed mij de nek om. Of beter; heel vaak over mijn nek laten gaan. Aan het einde van de nacht regelmatig sprintjes getrokken naar de w.c. om vervolgens de volgende dag heel klote te voelen. Gelukkig was daar S. die naar het tweede nachtelijke sprintje toch maar eens een oog open trok om bezorgd te vragen wat er aan de hand was. Toen ik hem voor de gein vertelde dat dit vast ochtendmisselijkheid was stond hij ineenkeer compleet wakker naast mijn bed. Nadat ik hem tussen het kotsen door had duidelijk gemaakt dat hij echt voorlopig nog geen vader zou worden, nam hij het op zich om mij te verzorgen…En hoe; sinasappeltjes schillen en peertjes voeren, als leesvoer de donald duck(al verdacht ik hem er zwaar van dat ie die meer voor zichzelf haalde), viva & volkskrant gehaald, caramelfudge voor als ik me weer wat beter voelde en verder heel veel kopjes thee voor me gezet. Op het moment dat hij begon te zeuren dat ik maar even niet moest roken en koffie drinken heb ik hem er uit gezet, maar toen brak de avond al aan. Stiekem heb ik toch wel zwaar overwogen om nog een aantal dagen schoolziek te blijven!


1 reactie



Alles oranje
29 apr - judith


Vanaf vandaag is het vrijwel onmogelijk nog onbezorgd door Groningen te fietsen. De Vismarkt is veranderd in een oranje nachtmerrie. En toch ga ik morgen wel heel even naar het station, wie weet krijg ik een handje (of een lintje voor goed gedrag?)

Enne, Liesette, je weet mij wel te vinden toch?!


1 reactie



Geluidsoverlast??
29 apr - mark


"Mark, je gitaarspel en zang is buiten ook goed te horen."
"Hoever buiten?"
"Overkant van de straat, dus iedereen die langskomt kan meegenieten" grijns

Ik vrees dat dit nog eens een genant moment op gaat leveren.


4 reacties



Bergkristal
29 apr - mark


Eindelijk heb ik er eentje gevonden. De keuze was niet moeilijk . Toen ik mijn favoriete esoterische winkeltje in Nijmegen in wandelde en voor de vitrine met bergkristallen stond, was er een heel lief klein kristal dat meteen mijn aandacht trok.
Helaas niet degene die hiernaast staat afgebeeld, dit is een gevonden plaatje.
(Even zweven.) Bergkristal is een zuiverende steen, die het evenwicht hersteld en balans brengt. En gezien alle onrust van afgelopen tijd, en overig gezweef dat een heetje uit de hand leek te lopen, had ik een extra reden om op zoek te gaan naar deze steen. Maar ook omdat ik het gewoon een erg mooi object vind, dat ik toch al een tijd in mijn bezit wilde hebben.
In de categorie 'raar, maar waar', de kracht van het kristal was meteen voelbaar. Nee, ik ben niet meteen volledig in balans gekomen. Mijn leven is nog steeds vaag, hectisch en zweverig. Maar mijn gevoeligheid voor bepaalde spirituele dingen neemt toch iets waar.
Oh en onderstaande tekening ziet er in 'real-life' echt fantastisch uit...





1 reactie



Even niet
27 apr - liesette


De afgelopen dagen veel leuke dingen gedaan; Een succesvol Squadraat-Weekend mede-georganiseerd, een groot feest gehad omdat mijn moeder 60 jaar werd, studieperikelen, vriendje en vriendinnetjes geneuzel. Genoeg leuke dingen om over te lullen. Maar een telefoontje sloeg mij gister lam. Ik ben heel even stil geworden


1 reactie



Ik moet toch even grommen
26 apr - mark


In de tijd dat ik nog fanatiek zwom, lees gemiddeld 4 keer per week, jaagde ik er per seizoen zo'n twee zwemslips doorheen. Heel normaal en het was gewoon ieder half jaar even op en neer naar de sportwinkel, loop naar het zwembroekenrek, grijp de eerste de beste speedo broek met de juiste maat, loop naar de kassa, pinnen en wegwezen.
Inmiddels zwem ik wat minder fanatiek, sta wel aan het bad, maar slijten de zwembroeken toch minder. Maar aangezien ik vandaag door de stad liep en me bedacht dat ik eigenlijk wel weer een nieuwe outfit nodig had, toch even de sportwinkel ingerend. Ik struin richting zwembroeken afdeling, grijp een zwarte speedo-broek in de juiste maat, bedenk me dat ik ook een nieuwe zwemshort nodig heb. Ook deze was aan vervanging toe, en alleen een zwemslip staat niet echt representatief als je toezicht moet houden.
Vijf minuten na binnenkomst sta ik bij de kassa en kreeg toen een lichte hartverzakking. 41 Euro!!! dat is bijna 90 gulden! Daar kon ik voorheen 3 zwemslips, voor halen. Maar goed, 2 minuten later sta ik weer buiten, hopent/hopend dat de 'stufi' weer snel gestort wordt.


4 reacties



Eindelijk weer los
25 apr - mark


Vandaag voor het eerst sinds een half jaar weer in Utrecht geweest voor een Pushinghands-middag.
Mijn hele lichaam bestond voornamelijk uit vastzittende spieren. Althans dat vond ik zelf. De laatste tijd weinig tijd gehad om me intensief met T'ai Chi bezig te houden. Teveel dingen die om aandacht vroegen en dan ben ik zo stom, om zoiets belangrijks als T'ai Chi wat naar de achtergrond te plaatsen.
Maar vandaag toch vol goede moet naar Utrecht vertrokken. Uiteraard was het eerste uurtje afzien. Maar nadat mijn lendewervels door een ander los waren gedraaid, mijn heup- en bekkengewricht met wat lawaai los sprongen en enkele spieren rondom het gewricht los schoten, ging het al een stuk beter. En toen ik na een uurtje werpen en stuiteren de hele zaal (voornamelijk de vloer en muur) van dichtbij had gezien, stond ik weer helemaal open.
Mijn lichaam liet zich weer in allerlei bochten wringen, ontspanning was weer toegestaan en energie kon weer vrij rondstromen. Waardoor niet alleen ik, maar ook anderen de zaal mochten verkennen.

Het valt me ook iedere keer weer op, dat de onderlinge sfeer prachtig is. Iedereen is bereid om van elkaar te leren. Mocht je door een bepaalde push net te ver dreigen te vallen, of ongelukkig neer dreigen te komen, wordt je altijd netjes opgevangen. Complimenten over mooie acties worden gemaakt en niemand is te berooerd om bepaalde push-situaties opnieuw uit te voeren om erachter te komen hoe deze te neutraliseren. Ervaringen worden uitgewisseld en onderscheid in niveaus, gewicht of sekse worden niet gemaakt.
Het bevalt me wel die T'ai Chi wereld, maar dat wist u waarschijnlijk al wel.


reacties



nachtelijke kookbui
24 apr - mark


Best leuk en erg lekker. Appelflappen bakken om 1 uur 's nachts. Waarom? Nou mijn huisgenote had honger. We hadden nog bladerdeeg, er lagen nog appels, in mijn kruidenkastje lag nog kaneel en Pasen had nog wat eieren achter gelaten.
Ook een leuke cobinatie is bladerdeeg bedekken met chocolade-hagelslag en dan oprollen als een croissantje. Hebben we net besloten.


5 reacties



Of ik terug wilde bellen
22 apr - mark


Een lieve voicemail sierde mijn telefoon vanochtend. Helaas werd mijn terugbel oproep niet beantwoord. Vragen aan huisgenoten werden creatief afgewimpeld. "Ze wil je het graag zelf vertellen", was het antwoord.
Eindelijk kwam ze dan thuis, huisgenote I. "Ga zitten en vertel eens wat er aan de hand is", was het eerste wat ik riep toen ze binnenkwam. Haar voicemailte klonk dan wel lief, maar liet toch een zekere vorm van onzekerheid achter. Toen ze eenmaal zat was haar antwoord onverwacht en eigenlijk wel pijnlijk. "Ik ga verhuizen. Ik heb een andere kamer gevonden."
Na drie jaar samenwonen, gaat ze ons huis verlaten. Per 1 mei al. Naar een, zover ik weet, erg mooie kamer in het centrum van Nijmegen.
We hebben erg weinig verloop van mensen bij ons in het studentenhuis, gemiddeld 2,5 tot 3 jaar. Maar zij is de tweede in 2 maanden tijd. Weer iemand met wie je bevriend bent geraakt, met wie je veel gedeeld hebt, met wie je hebt samengewoond, die het huis verlaat.
Ik weet nu al dat ik haar ga missen.


2 reacties



Oud & Nieuw II
21 apr - rogier



pak gekocht!


8 reacties



'ai' M C A??
21 apr - mark


Ik heb hem in levende lijve gezien afgelopen zaterdag. YMCA Nederland bestaat dit jaar 150 jaar. Reden voor een feestje. Het begon afgelopen vrijdag met een Werkgroepen-Weekend. Waar ik als lid van de werkgroep vluchteling helaas niet bij kon zijn, wegens mijn werk.
Zaterdagochtend begon met een 'congres' alwaar een aantal mensen aan het woord kwamen. Met een praatje over de YMCA en hun visie op de organisatie. En één van de sprekers was onze minister-president de heer Balkenende. En eerlijk is eerlijk. Het viel me zeker niet tegen. De goede man weet wat spreken in het openbaar inhoud. Helaas voor hem sprak hij het woord/afkorting 'YMCA' niet geheel goed uit, wat nogal wat gegniffel opleverde. Na zijn toespraak was er een gelegenheid om vragen aan hem te stellen. En uiteraard was daar de onontkoombare vraag over onze subsidies. We krijgen namelijk NIETS meer. En wederom helaas voor hem, een duidelijk antwoord werd niet gegeven.

's Middags werden er verschillende workshops gegeven en 's avonds een groot eindfeest. Al met al een erg geslaagde dag. Jammer alleen dat er een groot aantal vrijwilligers niet aanwezig waren, ik had nog graag met een aantal mensen bijgekletst. Ook erg jammer was de organisatie van de workshops. Mij werd namelijk gevraagd om een workshop Theatersport te geven. Uiteraard, vind ik leuk, doe ik graag en ik had Rogier weten te strikken om me erbij te helpen. Dus na enig 'op-het-laatste-moment'-werk hadden we een pracht van een workshop liggen. Helaas was door de organisatie de plek van onze workshop erg onduidelijk: 'Locatie: Buiten'. Dus de opkomst bij onze workshop onder een mooie roze bloesem boom was zo goed als nihil.

Mochten er trouwens nog mensen onder u zijn die komende zomer nog geen duidelijke vakantie-plannen hebben. We zijn nog steeds op zoek naar vrijwilliers die komende zomer een kamp willen draaien. Ik ben altijd bereid u informatie te verlenen, in de vorm van standaard info, maar ook kampverhalen en aanverwante YMCA-dingen. Anders neem een kijkje op de site van de YMCA of bel het hoofdkantoor.


2 reacties



"Ooooeeeeaaaaai, ai ai ai, Mister Miagi San."
16 apr - mark


De overduidelijke lokroep van een 15-jarige, hip-hoppende, hanghoek-jongere die voorbij komt fietsen. Terwijl ik in alle rust in het bos, zwaar 'peace-love-and-understanding' aan het wezen ben, tijdens een T'ai Chi oefening. (Voor de geïntereseerden onder u: een oefening die je interne energie nogal flink oppompt.)
Het gekraai fietst gelukkig door en een laatste Jackie CHan-opmerking sterft langzaam weg, door het gefluit van een enkel vliegend boswezen.

Twee uurtjes later loop ik door het winkelcentrum, beetje zwevend en nastuiterend van de eerder genoemde oefeningen. Als er achter mij opeens een herkenbaar geluid wordt geproduceerd. Het is de lokroep weer. Die nu zijn stembanden laat overwerken, door gillent zijn 'maten' uit te leggen, dat ik die 'gek' ben, die hij vanmiddag in het bos heeft gezien. De lokroep wordt gesteund door nog zes andere kreten. En enkele uitdagingen en andere provocerende oproepen, worden ten behoeve van de 'peace-love-and-understanding' genegeerd en sterven weg als de klanken van de Edah-reklame mij ergens van proberen te overtuigen.


3 reacties



Slurfen
15 apr - mark


Het deed me denken aan mijn eerste vluchtelingenkamp, waarbij er een aantal kinderen huilend de tent in renden of op de grond doken, toen er een straaljager overvloog.

U kent ze wel, van die slurfen die ze in het zwembad gebruiken bij o.a. aquajoggen. Die felgekleurde rubberen slurfen. Nou is er bij ons iedere dinsdagavond een vereniging voor mensen met spierziekten. En deze vereniging maakt dan tijdens het recreatieve zwemmen een halfuurtje gebruik van het zwembad. Dat dan mooi met een lijn wordt afgezet. Zo ook afgelopen dinsdag en die bewuste avond werd er gebruik gemaakt van een aantal van die slurfen. En wat is er nou leuker om als volwassen man met zo'n slurf op het water te slaan, zodat je een harde knal genereerdt.
Op het moment van de knal zag ik echter in een ooghoek twee mannen uit het midden-oosten (later bleken ze uit Iran te komen) van hun stoel bij het haardvuur af rollen en op de grond duiken. Ik sprint erheen en vraag wat er aan de hand is.
Ik zal u het volledige verhaal besparen, maar er werd me in gebrekkig Nederlands gevraagd of ik de verenigings mensen wilde vragen om niet met de slurfen op het water te slaan. Het riep namelijk enkele onprettige herinneringen en daaraan gekoppelde reacties op...


2 reacties



Zinnen
15 apr - mark


Een tweede manier waarop we 'terugkeer' kunnen begrijpen in de filosofie van Lao-Tzu is dat hij dacht dat de Taoïsten letterlijk moesten terugkeren naar de Tao door de mystieke eenwording met de Tao te bereiken - het ervaren van de eenheid van alle dingen in de Tao - en dat bepaalde vormen van meditatie tot dit doel zouden leiden.

Uit de 'Tao Te Ching' van Lao Tzu

-Pak het eerste de beste óf favoriete boek
-Open het op bladzijde 25
-Zoek de 3e zin.
-Post het hier en op je log!

Gelezen bij Neneh en Hansje


7 reacties



'ikke'-vragen
14 apr - mark


Ik ben ik. Dat weet ik, dat weet u. En u bent u. Ieder van ons is uniek op zijn eigen manier. Soms komen verschillende karaktereigenschappen overeen, soms totaal niet. Persoonlijkheden die heerlijk verschillen of juist veel te veel overeenkomen. Los van het vraag, of ze samengaan of niet.
En ik moet u eerlijk zeggen dat ik blij ben dat ik 'ik' ben en niet iemand anders. Maar zo af en toe ga je je eigen 'ik' in twijfel trekken. Of eigenlijk meer vragen stellen bij je eigenschappen. De grotere waarom vragen enzo. Zoals de vraag die al een tijdje door mijn hoofd heen speelt en de laatste tijd weer flink boven komt drijven.
"Waarom heb ik in godsnaam de gave, om mijn leven zo ingewikkeld mogelijk te maken?"
Het ene moment ben ik er blij mee. Of zie ik er in iedergeval een het nut van in. Maar soms, soms zou ik wel gewoon een ongecompliceerd leven willen leiden. Geen kopzorgen, niet dat eeuwige gepieker en gewoon duidelijkheid in mijn leven. Niet te diep over dingen na gaan denken. En zeker niet dat gezweef. Gewoon beide benen op de grond. Geen onrust in je maag, geen hersenpan die overuren maakt.


3 reacties



Je werkelijke leeftijd...
12 apr - liesette


Heb ik me weken druk gemaakt dat ik 25 zou worden, blijk ik verdorie al veel ouder te zijn. Al soggend en surfend kwam ik op jewerkelijkeleeftijd.nl uit. Na mijzelf van de enorme nuttigheid van deze test te hebben overtuigd, de studieopdracht maar even gelaten voor wat ie was (hiep hoi, weer een reden om die stomme tijdverspillende opdracht te negeren!) Verheugd antwoordde ik keurig op alle vragen (hoe oud is je biologische moeder???) en zag mijn werkelijke leeftijd dalen tot 23.5 jaar! Blijmoedig ging ik verder, tot de roken-vraag. Tja…. Met mijn asociale hoeveelheid sporten wist ik het nog iets naar beneden te krijgen, maar veel hielp het niet. Ik ben namelijk een half jaar te laat met zeuren over het feit dat ik al 25 jaar ben….


7 reacties



Onrustige toevalligheden of toevallige onrust
12 apr - mark


Ik ben maar weer eens in begonnen, de Celestijnse Belofte. Ik gok dat dit de vierde keer is dat ik hem lees, en iedere keer was als ik me zo voelde zoals de afgelopen tijd. Een paar dagen geleden al in een stukje geschreven dat men er een film van gaat maken. Vanmiddag het boek van een goede vriend terug gekregen. En vanavond tijdens een treinreis weer begonnen met lezen.

De treinreis van vandaag was weer ouderwets vaag. Interessante persoonlijkheden tegengekomen. Met een groep Zweedse uitwisselings-scholieren zitten kletsen in trein 1, op het station nog één van hen uitgelegd dat je tegenwoordig niet mag roken op het station. Twee dames en en heer die me geanimeerd line-dancen probeerden uit te leggen, maar ze werden gestoord door een zingende persoonlijkheid die aandacht wilde. Vervolgens nog een groep scouts de weg gewezen op Arnhem CS en uiteindelijk in de trein naar Nijmegen belandt met mijn boek weer op schoot.

Hoofdstuk 1, onrust
Hoofdstuk 2, 'toevallige' ontmoetingen en gebeurtenissen.

Ik ga geen optel som maken voor u, maar grappig vind ik het wel als ik even over nadenk.


reacties



Oudhuisgenoten
10 apr - mark


Oudhuisgenoot Y. liet stuurde me vandaag een sms. Dat we elkaar al veel te lang niet gesproken hadden. Kleine geschiedenis Y. en ik waren goede vrienden op de middelbare school. Gingen allebei studeren hier in Nijmgen. Ik vond een kamer en een aantal maanden later kwam hij opeens bij ons op een kijkavond binnenlopen. Vervolgens hebben we een kleine 3 jaar in één huis gewoond. En daarna ging hij samenwonen. Waarna om onduidelijke reden het contact tussen ons tot een nulpunt daalde. En nu een klein jaar later weer een teken van leven. Of we weer wat af konden spreken.

S. is een huisgenote die iets meer dan een maand geleden verhuisde. We hadden een erg goede band samen. Kleine geschiedenis, ze kwam bij ons op een kijkavond, mocht blijven, en dat klikte meteen. Binnen 2 weken hadden we de meest geweldige gesprekken en een vriendschap was geboren. Helaas had ze aan aantal redenen om te verhuizen en heeft dat toen ook met enig pijn in haar hart gedaan. Sinds ze echter is verhuisd hebben we mekaar toch zeker iedere week nog een keer gezien. Verjaardag hier, buluitreiking daar, en nog een aantal spontane afspraken. Vanmiddag was zo'n spontane inval, onder het genot van een kop thee heerlijk bijgekletst.

Toch grappig om te zien hoe 2 mensen die belangrijk voor me zijn, allebei bij mij in huis hebben gewoond, op een andere manier achter blijven en contact houden.


reacties



Onrust
9 apr - mark


Misschien kent u het wel, zo'n knagend gevoel in je onderbuik. Het veroorzaakt een grote onrust in je hele lichaam, maar vooral in je geest. Een gevoel dat er iets staat te gebeuren. Helaas is het gevoel nogal onpeilbaar en kun je dus niet zeggen wat er staat te gebeuren, maar je weet zeker dat er wat gaat gebeuren.
Gevolg, gigantische onrust. Deels frustratie, doordat je wilt weten wat er komen gaat, maar ook omdat je wilt dat het gebeurt. Waarom, zodat het maar over is. Maar helaas je kunt het niet beïnvloeden, dus moet je erop wachten. Wat weer leidt tot die onrust. Wachten op iets. Iets waarvan je niet weet of het goed of slecht is, maar het komt er wel aan.
Als dan ook nog eens dingen uit je verleden op komen spelen, wordt de onrust en frustratie alleen nog maar groter.
Je rookt teveel, slaapt slecht of gewoon niet, je dwingt jezelf fatsoenlijk te eten en de enkele manier van verlichting wordt je redelijk onmogelijk gemaakt.


4 reacties



Slopend bestaan
8 apr - liesette


Mijn tandvlees begint langzaam slijtagesporen te vertonen. Scharrels zijn waanzinnig leuk, maar door het feit dat we allebei nachtbrakers zijn geven de rode cijfers van de wekker vrijwel elke nacht 5 uur weer. Terwijl overdag het leven weinig veranderd is sinds de komst van S. Dit betekent dat ik ’s ochtends gewoon op tijd er uit moet en 11 uur aanvoelt als midden in de nacht. Het stomme is dat ik me dan de hele dag moe voel, maar ’s avonds weer tot leven kom. Om vervolgens weer te gaan slapen als de vogeltjes beginnen met zingen. Overdag droom ik van vakanties. Escape from reality. Mijn lichaam protesteert onder de aftakeling; de overload aan caffeine laat mijn maag redelijk steigeren. Nog een paar dagen knallen. Morgen twee squashwedstrijden, zaterdag naar thuis-thuis voor een ouderwetse paasbrunch en dan dinsdag de laaste sloopdag. Twee opdrachten inleveren en dan. Dan mag ik heeeeel laaaaannngggg SLAPEN.


5 reacties



Oeps vergeten
8 apr - mark


Vergeten het vanochtend te schrijven voor jullie leedvermaak, dat ik vannacht wat was vergeten. Ik was namelijk een beetje oververmoeid op mijn bank in slaap gevallen. Dus ik werd vanochtend om 7 uur wakker met een boek naast me op de grond, onder een slaapzak, met al mijn kleren aan en een cd die al uren op 'repeat all' stond te draaien.
Vervolgens maar met een duf hoofd mijn kleren uit getrokken en in mijn bed gaan liggen voor nog een paar fatsoenlijke uurtjes slaap. Toen ik vervolgens om 10 uur mijn wekker uitsloeg en met een half oog opkeek. Keek ik recht in de ogen van de buurvrouw. Ik was namelijk nog vergeten de gordijnen dicht te doen. De dame in kwestie was alweer een uurtje aan het werk op het kantoor naast ons en helaas voor mij, bevindt haar kantoorraam zich recht tegenover mijn raam.
Verder mag u best weten, dat ik slaap met alleen mijn boxershort aan en madam vond het ook wel grappig om te zien dat ik mijn broek zocht om nog een beetje fatsoenlijk voor de dag te komen. Helaas lag dat ding net op een stoel voor het raam. Goedemorgen buurvrouw.


3 reacties



Kamp
7 apr - mark


Ik ben helaas niet geregistreerd bij de Volkskrant, anders had ik de tekst voor u gekopieerd. Maar mocht u, net als ik,de krant thuis hebben liggen, kijk eens op de voorpagina en lees het stukje van Claudette Mukarumanzi. Het voor mij leesbare intro op de volkskrant pagina:
"Ik was 13 en zag het allemaal"
Claudette Mukarumanzi was een meisje van dertien toen zij met haar familie de kerk in vluchtte. De genocide in Rwanda, vandaag tien jaar geleden, was net op gang gekomen....
Mocht u zich afvragen waarom ik zomers die kampen draai met vluchteling kinderen. Dan is dat verhaal één van de redenen. Ieder kamp weer heb ik enkele kinderen die tegen me aankruipen en me een soortgelijk verhaal vertellen. Een kind van 12 liegt niet, als hij of zij zo'n verhaal aan je vertelt.
Helaas snapt de regering in Den Haag het niet. En als gevolg daarvan heeft de YMCA zijn subsidies verloren en is het nog maar de vraag hoe lang ik en die kampen voor de YMCA kan blijven draaien. Kampen waar vluchteling kinderen, zoals Claudette ooit was, even hun beslommeringen kunnen vergeten, even hun verleden opzij kunnen zetten, en alleen maar hoeven te genieten van een fantastische kampweek. Een weekje vakantie, weg van alles.


1 reactie



Film
7 apr - mark




Hier ben ik dus erg benieuwd naar. De film die ze gaan maken naar aanleiding van de Celestijnse Belofte. Een boek dat ik erg interessant vond. Sommige dingen gingen me een klein beetje te ver. Maar ik kon me er toch een heel eind in vinden. Ben benieuwd wat het eindresultaat wordt.


1 reactie



Sorry Pap
6 apr - mark


Hij gaat me nooit geloven als ik hem dit vertel: "Een dag lang vrijwillig in de tuin werken."
Ik ben niet echt het type persoon om op mijn knieën door de madeliefjes te kruipen en het onkruid weg te wieden. Ook grasmaaien en snoeien is niet echt aan mij besteed. Mijn tuinier voorkeur blijft steken bij het opkweken van enkele plantjes op mijn kamer. Dit tot grote ergenis van mijn ouders die me jarenlang echt het huis uit moesten schoppen, om me de tuin in te krijgen voor de verschillende klussen.
Het enige waar ik nog wel enthousiast voor te krijgen was, was houthakken. Als 12 jarig jochie samen met je vader gevelde bomen verwerken tot brandhout. Hij hakken, ik wegruimen en stapelen. En als ik mazzel had mocht ik ook een aantal keer de grote kloofbijl hanteren, uiteraard onder zorgvuldig toezicht.
En toen ruim 10 jaar later waren er de schoonouders van Pino. Schoonpapa had een aantal bomen geveld en deze mochten verwerkt worden tot brandhout met een formaat dat in de openhaard past. Rogier had er wel oren na, en ik moest ook nodig mijn frustraties en agressie kwijt, dus de keuze was snel gemaakt. De kloofbijl had het heerlijke gewicht (ergens tussen de 3 en de 5 kilo) en deze landde de gehele dag met een prachtige zwaai op verschillende stukken hout. Boomstam hier, boomstam daar. Blik op nul, gedachten op bijna nul en alleen maar hakken. Onderwijl een goed gesprek en tussendoor een bak koffie.
Misschien is het een mannending, dat houthakken. Maar het is wel erg lekker om te doen en nog goed voor je lichaam ook. Ik denk dat ik het maar weer vaker ga doen.


3 reacties



Ik hou van je
6 apr - mark


Afgelopen zaterdag, wat verlaat aangekomen in Raalte, 246 kinderen die de gehele dag workshops aflopenen groepjes met hun begeleiding. Eén daarvan door een goede vriendin en ondergetekende gegeven, voor de leeftijdsgroep 9 t/m 12. Voor de drama mensen onder u twee kleine bekende oefeningen of misschien een ideetje. Ze zijn bijna altijd in een thema te passen en anders zijn ze gewoon leuk om te doen.

De eerste zet de kinderen 2 aan 2 tegenover elkaar. De één moet de ander aan het lachen zien te maken zonder de ander aan te raken. De ander probeert zo lang mogelijk niet te lachen. Succes gegarandeerd.

De tweede vond ik helemaal geweldig, ik kende hem nog niet, wel van gehoord maar nog nooit uitgevoerd. Zet twee kinderen tegenover elkaar, liefst jongen-meisje. Net als voorgaande oefening mag de ander niet gaan lachen. De eerste zegt tegen de ander: "Ik hou van je, als jij ook van mij houdt, lach dan." De tweede antwoordt dan met een strak uitgestreken gezicht: "Ik hou ook van jou maar ik lach niet."
Creatieve lichte verbasteling van de twee zinnen is uiteraard toegestaan. En de manier waarop de eerste zijn of haar liefde betuigt mag uiteraard zo theatraal mogelijk. Als de aanbeden persoon namelijk niet wil lachen is grof geschut nodig. Dus val op je knieën. Speel de Romeo. Aanbid.

Ik heb de kinderen de meest rare capriolen uit zien halen, zelf het hardst van allemaal gelachen en ook met een utgestreken gezicht gestaan. En bij de laatste veel voordeel geput uit de spier-ontspannings-oefeningen van T'ai Chi. Maar het is echt geweldig om die kinderen bezig te zien.


reacties



Verjaardag
6 apr - liesette


Redelijk uitgeblust kijk ik naar de puinhopen in mijn kamer. Poststapels, boeken, tassen, lege sigarettenpakjes en nog veel meer troep liggen verspreid over de grond. Tussen kleren die argeloos op de grond liggen. Lege bierflesjes naast het bed. Nog even negeren.

25 jaar en één dag. Klinkt vreemd. Ik heb er hard over lopen mutsen. Vond mijzelf oud worden. Is ook zo. 25 is op zich geen erge leeftijd. Alles ligt nog open. Maar dat je richting de 30 gaat…. Dat vind ik beangstigend. Meer ook omdat daar voor mij begrippen als trouwen en kinderen krijgen aan gekoppeld zijn. Dat is voor heel veel later, niet voor binnen pakweg 5 jaar. Anyway, het zal ook wel weer wennen zijn en ooit vertrouwd in mijn oren klinken.

Ondanks de dubbele gevoelens wel goed gevierd. Cadeautjes krijgen is altijd leuk! Het was ff spannend of alle vrienden-wereldjes goed met elkaar om zouden gaan, maar dat ging allemaal boven verwachting. Lieftallige ex en scharrel hebben elkaar keurig gemeden, maar verder ging iedereen mengelen. Volgende ochtend puinhopen in de woonkamer en keuken opgeruimd. Smekend naar scharrel gekeken of hij nog wilde stofzuigen. Vervolgens hem het huis uitgegooid, net voordat mijn familie arriveerde. Gezapig dagje met ouders, broers, zussen en kids doorgebracht. Om ’s avonds helemaal in te storten. Maar wel met twee briljante video’s(about smtih & donnie darco) en indiaans eten. Het bed had de volgende dag dubieuze vlekken (toen we er om 4 uur eens uitkwamen), maar ik heb een mooi weekend gehad. Het is helemaal niet zo erg om 25 te zijn….


3 reacties



Vriendinnetjes
2 apr - liesette


Vanavond weer eens een ouderwets Morgana-avondje gehad. Lekker eten, wijn, sigaretten en vooral veel lullen. Een ieder van ons nadert zijn afstuderen en is bezig met de vraag: ‘wat wil ik in godsnaam met mijn stage of baan?’ Daarop hebben we een stevig stukje zelfanalyse gedaan. Ieder noemde eigenschappen van de ander. Die persoon kon daar vervolgens op reageren dan wel aanvullingen op geven. Dat ging er redelijk hard aan toe. Niet dat we echt zaten te hakken, maar alle negatieve dingen werden ook ff meegenomen. Heel confronterend soms, maar wel ontzettend boeiend dat we elkaar zo goed kenden dat we bij ieder wel tot één enkele basisassumptie kwamen, welke doorwerkte in alle karaktereigenschappen. Bijzonder, maar zeker ook stof tot nadenken. En wat ik met mijn stage wil? Nog geen idee, maar wel een stukje dichterbij.


2 reacties



Nabije toekomst voorspelling
1 apr - mark


Ik vrees dat ik de komende paar dagen niet of erg weinig ga slapen. En naar alle waarschijnlijkheid krijg ik ook erg weinig tijd om hier wat te schrijven, of elders wat te lezen. Waarom? Nou, ik ga weer half nederland doorreizen.
Vanavond eerst naar T'ai Chi, ik zit nog in dubio of ik naar Tilburg afreis, of in Nijmegen mijn leraar opzoek. Vervolgens reis ik af naar het mooie plaatsje in de achterhoek, waar mijn ouders leven. Mijn moeder wordt morgen 50 jaren jong en er wordt naar goed buurt-gebruik een Sara bij ons in de tuin geplant. Vrijdag overdag houd ik mijn mama gezelschap op haar verjaardag, maar moet helaas wel weer om 6 uur beginnen met werken hier in Nijmegen. Dit duurt hopelijk maar tot een uurtje of 2 's nachts in plaats van de gebruikelijke 3 soms 4 uur.
Als ik dan op mijn geliefde kamer aankom kan ik nog enkele uurtjes slapen, maar rond half 7 zal mijn wekker gaan omdat ik om half 8 weer de bus en trein pak, zodat ik om half 9 in Zutphen ben om daar met de auto verder te reizen naar een plek in overijssel, waar we om half 10 moeten zijn. Daar heeft de YMCA een dag lang activiteiten voor een aantal regionale YMCA's. En ik ben gevraagd om een aantal drama workshops te geven.
Als deze dag voorbij is, rond een uurtje of 5, reis ik door naar boven richting Groningen. Voor een bezoekje aan mijn medelogsters. De reden daarvoor mogen ze u zelf vertellen. En dan is het even onzeker en duister. Of ik blijf tot maandag in Groningen. Of ik reis al eerder terug naar Nijmegen. Wat wel zeker is dat ik op maandag weer naar Den Dolder moet voor een vergadering van de YMCA. Zodat ik op maandag avond de laatste bus terug kan pakken naar mijn geliefde bed, alwaar ik eindelijk rustig in slaap zal vallen.


2 reacties



Vroeger
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
? 0

page2



Nou hebben zijn de ziektenkostenpremies 2 jaar geleden al verdubbeld. Heb ik er al moeite mee dat te betalen. En nou willen ze ook nog een no-claim-premie in gaan voeren. Zeker met mijn gave om door stomme ongelukjes in het ziekenhuis te belanden, wordt dat nog leuk. mark | reacties



Heel vervelend als je sommige dingen niet tegen iemand kan zeggen. Je wilt het eigenlijk van de daken afschreeuwen, maar dat gaat niet. Mensen zouden je alleen maar raar aankijken.
Zucht, dan maar weer een loos excuus verzinnen. mark | reacties



Kleine grom. Twee uur lang bezig zijn met andermans zooi schoon maken. Ik heb erg lieve collega's, maar soms zou ik willen dat sommige van hen de schone kunst van het vooruit-denken en vooruit-werken eens wat beter zouden beheersen. Scheelt mij weer. mark | reacties



Mark's Wijze Lessen

"Open geen pak melk boven je toetsenbord." mark | 1 reactie



Soms snap ik niet waarom ze geld aan dit soort onderzoeken uitgeven. mark | 2 reacties



Het beste nieuws van vandaag! Na anderhalf jaar is Arjan Erkel eindelijk vrijgelaten!! liesette | reacties



Hmm inspiratie probleem, ik moet mijn trimzwemmers bezig houden, maar ik kan geen programma verzinnen. Iemand ideeën?? mark | 5 reacties